Over de streep
Blog Sven Prims
Slotinterview Sven
Slotinterview Sven, afgenomen voor stop&go begin september 2009.
De liga wenst Sven verder veel succes met zijn ambities en zijn tri- of duatloncarrière...
stop&go: Ben je geslaagd in je doelstellingen die je gepland had?
Sven: Het vooropgesteld doel was om een halve triatlon vlot te beëindigen. Dit is op een erg aangename manier verlopen en was een geweldige beleving. Een volmondig ja dus!!
stop&go: Welke verwachtingen werden ingelost en welke niet?
Sven: Achtereenvolgens 2,7km zwemmen, 80km fietsen en 20km lopen, en me daar goed bij voelen, dat is zeer goed gelukt. Dat vind ik sowieso een leuk resultaat.
Wat ik een beetje jammer vond, is het ‘blitz-gehalte’. De timing zat me overigens niet echt mee. Uiteindelijk zijn we pas in de loop van maart met de trainingsschema’s van start gegaan, terwijl eind juni de halve van Brasschaat in mijn vizier stond (Die was dichtbij en het zou de laatste editie over de halve afstand worden…). Het ontbrak me toen nog aan basisconditie, en het lukte me pas op de valreep om me aan opgelegde training- of hartslagzones te houden.
Een iets langere aanloopperiode zodat Stijn me eerst mijn basisconditie kon helpen opbouwen, om dan specifieker naar het doel toe te werken, had nog beter geweest. Ik moest ook wennen aan het inplannen van de schema’s in mijn agenda, en Stijn aan mijn trainingsmogelijkheden (of eerder –beperkingen). ’T Is natuurlijk muggenziften, maar ik heb wel het gevoel dat ik er nog meer had kunnen uithalen mits betere planning.
Coach Stijn: De tijd was inderdaad kort voor Sven maar vanaf het begin zag ik al dat het mogelijk was. Hij had veel twijfels over zijn kunnen maar ik wist dat het haalbaar was als we voldoende traag trainden. En dat was een grote uitdaging voor hem. Maar hij is er maar mooi in geslaagd! Hij had schrik van het zwemmen... en dat was duidelijk onterecht. Trouwens, het is niet omdat zijn basisconditie nu beter is, dat er plots heel anders getraind zou worden. Door de opbouw zou hij waarschijnlijk zelfs nauwelijks het verschil merken. Stap voor stap... Hij is een mooi voorbeeld dat dit ook mogelijk is voor iemand met een beperkt tijdschema en een zeer onregelmatig programma. Het was eigenlijk onmogelijk om 3 weken vooruit te denken. Een dagboek bijhouden is voor iemand als hem zeer belangrijk!
stop&go: Wat vond je van het project ‘Over de Streep’?
Sven: Het is een tof initiatief en ik kon me onmiddellijk vinden in de idee om triatlon een toegankelijker imago aan te meten. Voor mezelf was het een extra stimulans om eens een serieuzere afstand aan te durven.
Tussendoor geef ik graag toe dat ik bovenal nieuwsgierig was naar wat professionele begeleiding met zich zou kunnen meebrengen. Af en toe een blogje schrijven over mijn sportervaring was een kleine tegenprestatie voor gratis advies!!
stop&go: Wat zou je aanbevelen aan andere leeftijdsgenoten die ook als recreant willen beginnen?
Sven: Vooral doen!
Ik merk dat de idee om eens aan één of andere triatlon-event deel te nemen bij velen wel leeft, dus gewoon inschrijven! En blijkbaar blijft het voor velen niet bij die ene keer, want ik merk dat de wedstrijden regelmatig volzet zijn. Vaak zelfs geruime tijd op voorhand.
Coach Stijn: klopt. Triatlon is voor veel meer mensen mogelijk dan ze zelf denken. Er is maar 1 manier en dat is er een 'gedacht' van maken. Zelfs al heb je nauwelijks tijd. Eens je een doel hebt, maak je sneller tijd... sporten moet niet per definitie inspannend zijn. Het moet grotendeels ontspannend zijn!
stop&go: Welke ervaring is jou het meest bijgebleven binnen dit project?
Sven: Waarschijnlijk de wedstrijd zelf in Brasschaat over de halve afstand. Die dag zat alles me nogal mee. Maar ook het contrasterend gevoel 3 weken later, op een kwartafstand, zal me bijblijven. Of hoe conditie kan fluctueren !
Ook het aanstekelijke effect van triatlon viel me op. Ondertussen hebben reeds enkele kennissen van me die weet hebben van mijn nieuwe hobby, ofwel gewoon meegedaan, of toch al een fiets gekocht, of beginnen lopen, enz…
stop&go: Ga je verder met triatlon/duatlon en zoja, welke objectieven heb je nog? Indien niet, waarom niet?
Sven: Mijn hoofdobjectief blijft me goed amuseren met te gaan zwemmen, fietsen en/of lopen als ik er zin in heb. Het vooropstellen van een leuk doel helpt gewoon om nog meer plezier te putten uit je “doordeweeks” sportplezier. Omdat ik zowel bij de Antwerp Ironman als Limburg113 (Neerpelt) het spijtig vond dat ik er niet bij was, zal één van beiden mijn hoofddoel worden. En ik veronderstel Katinka en Thomas volgend jaar tegen te komen op één of andere kwart of 1/8 triatlon.
stop&go: Andere…?
Sven: Dit project heeft me een sportieve duw in de rug gegeven. Bedankt dus VTDL voor mijn selectie en Stijn bedankt voor de adviserende mails.
RESULTATEN SVEN:
Triatlon De Haan 21 maart: 131e overall (totaal 150) - 1h39'22
Joggin Antwerpen 10 MILES 26 april: 3269e overall - 1h21'
Triatlon 1/8 Geel 10 mei: 91e overall (totaal 107) - 1h36'51
Triatlon 1/4 St-Laureins 23 mei: 237e overall (totaal 328) - 2h34'13
Jogging 10km Rivierenhof 16 mei: 164 overall (totaal 386) - 45’30
Triatlon 1/2 Brasschaat 28 juni: 5h24'
Triatlon 1/4 Kapelle-od-Bos 25 juli: 167 overall (totaal 188) – 2h55’55
Triatlon 1/8 Antwerpen 1 augustus: 93e overall (totaal 251) - 1h18'
Triatlon 1/8 Wuustwezel 8 augustus: 136e overall (totaal 230) - 1h15'
Triatlon 1/4 Mechelen 20 september: 195e overall men (totaal 236) – 2h45’20
1/4 Mechelen + strandtriatlon De Haan
Ter afsluiting van het ‘Over de Streep’-project, vormden Katinka, Thomas en ikzelf een gelegenheidstrio voor een estafettetriatlon op het strand van Wenduine. Behalve het feit dat Arno er uiteindelijk niet bij kon zijn, was het alweer een erg geslaagde dag met goed gezelschap en uitstekende weersomstandigheden.
Ikzelf mocht de spits afbijten met een kilometer “zee-zwemmen”. Aangezien je hier weinig kans toe krijgt, had ik er graag een ritje naar de kust voor over.
Het startschot werd van op het strand gegeven, en na een korte sprint, doken we het zoute water in.
De eerste
Nadien moest ik nog door het mulle zand crossen tot aan de rotonde op de dijk, wat me erg tegenviel (ik had misschien beter eerst dat zwempak volledig moeten afstropen?). Terwijl Katinka me fris en monter aanmoedigde, strompelde ik al lucht happend naar de wisselzone. Na een twintigtal minuten mocht Thomas me van de enkelband ontdoen en was het aan hem om zijn hartslag de hoogte in te jagen. Katinka nam de loopproef op zich.
Dat we onafgezien onze “ranking” er alle drie veel lol aan hebben beleefd, bleek nadien tijdens de nabeschouwing op een zonnig terras. Als het aan mij ligt, doen we deze seizoensafsluiter volgend jaar gewoon over. Hopelijk mag ik dan opnieuw zwemmen, want op het strand ploeteren, dat lijkt me nogal intensief!
Vele groetjes, Sven (28/09/2009)
Sven (24/09/2009)
Nadat ik voor Viersel afhaakte, besefte ik dat een beetje rust geen kwaad zou kunnen. Tijdens het lopen bleef mijn stramme kuit me een onzeker gevoel bezorgen, dus was het tijd om het wat kalmer aan te doen. Behalve een sporadische fietstocht of zwemsessie, is mijn rustperiode dus begin september ingegaan.
Ik ben dan ook zonder verwachtingen naar Mechelen gereden, vooral benieuwd naar hoe mijn gestel zou reageren. Het zwemmen ging wat moeizamer dan gehoopt, met 31 minuten voor
Behalve het, ondertussen vertrouwde, stram gevoel had ik aanvankelijk nergens last van. Halverwege werd het neerkomen iets pijnlijker, maar net niet genoeg om er over te blijven klagen. Ik ben dus met een geweldige smile over de meet van “de laatste van het seizoen” gelopen (212e van 272).
Nu opnieuw een weekje zonder sport, zodat ik volgende zaterdag fris ben voor de strandtriatlon van De Haan. Daar gaan we het ‘Over de Streep’-project afsluiten met de estafettetriatlon.
forfait
Mijn eerste forfait is een feit. Sinds begin vorige week ondervind ik bij het lopen last aan mijn achillespees (denk ik toch). Aanvankelijk dacht ik dat het een lichte overbelasting was, en maakte me niet echt zorgen. Donderdag was ik nog aan zee, en toen ik blootsvoets op het strand rondwandelde, voelde ik echter dat er iets niet goed zat, onderaan mijn kuit. Op zaterdag wou ik nog wat loslopen met opnieuw dezelfde pijn als gevolg.
Ik heb de kwarttriatlon van Viersel dan maar aan me laten voorbijgaan. Weliswaar niet van harte, want net hier maal ik meestal mijn fietskilometertjes af.
Heb ik nu leren luisteren naar mijn lichaam, en kordaat maar verstandig beslist, of was het voorbarig en te voorzichtig? Ik weet het niet, maar een aanslepende blessure schrikt me wel wat af.
Voorlopig dus een weekje zonder lopen, en dan eens rustig joggen. Misschien dat een korte rustpauze mijn pezen goed doet en ik daarmee een blessure kan vermijden.
Sven (31/08/2009)
favoriete discipline?
Het is een eenvoudige vraag die al wel eens gesteld wordt en waar ik niet ongenuanceerd op kan antwoorden: “Welke van de drie sporten doe je nu het liefst?”
Wat mij betreft, hangt het er steeds opnieuw van af. Weersomstandigheden hebben een grote invloed op mijn voorkeur, maar ook het gevoel en goesting op de moment zelf, zijn erg bepalend. De laatste weken was het contact met Stijn verwaterd (vakantietoestanden hé), dus sportte ik naar eigen voorkeur. Nu moet ik wel toegeven dat gewoon uw goesting doen erg leuk is, maar de wedstrijden lijken me sindsdien iets zwaarder …
En dan is er nog de praktische kant. Loopschoenen aan en weg er mee, dat is toch wel handig, niet? Zo kwam ik de voorbije 2 weken niet aan zwemmen toe. Niet dat ik er geen zin in had, maar de omstandigheden maakten lopen en/of fietsen gewoon leuker en vooral praktischer. Ook het sociaal gedeelte, kan een planning in de war sturen, denk maar aan vrienden die gaan fietsen terwijl er eigenlijk lopen op het menu staat.
Initieel dacht ik het meeste plezier uit het fietsen te halen. Enkele tochtjes rondom en over de Ventoux, lijken me trouwens nog steeds het summum van mijn persoonlijk sportplezier. Het adembenemend decor, het uitzicht, de natuur, de hoogte, de mythe, de inspanning en noem maar op, dat zijn natuurlijk geen alledaagse omstandigheden.
Op een miezerige, grijze dag prefereer ik echter een eindje joggen in het park bovenop een fietstochtje langs het Albertkanaal. Koud, winderig winterweer zal me eerder naar de Sportoase drijven, mede omwille van de sauna na het baantjestrekken! Of eens met de mountainbike in de modder gaan ploeteren in regenweer, dat kan geweldig zijn! Zwemmen geeft me een totaal andere belevenis. De omgevingsfactoren in een zwembad zijn nogal constant, dus daar is het puur de inspanning en de (weliswaar fluctuerende) vorderingen welke voldoening verschaffen. Op het fysieke vlak geeft zwemmen me waarschijnlijk het meest voldane gevoel. Of is het toch lopen of fietsen?
Bovenstaande vraag eenduidig beantwoorden, lukt me dus duidelijk niet. Laat me het met wijn vergelijken. Ik heb niet één favoriete wijn, of kan geen enkele als “de lekkerste” aanduiden. Het meeste plezier put ik zonder twijfel uit het vergelijken op zich (dan moet je sowieso al een flesje meer opentrekken …J) en het aanpassen aan de omstandigheden. Niet dezelfde wijn bij een “salade mozzarella” als bij “lamsnavarin”, akkoord?
Bij triatlon is het net de afwisseling die ik geweldig vind. Gezien mijn besluiteloosheid kies ik liever niet, maar hou ik graag alle opties open. Morgen ga ik dus fietsen of zwemmen, of allebei. En dat ik enkel over die twee twijfel, komt omdat ik mijn achillespees wat wil sparen. Anders was lopen ook nog een “misschien”.
Wat zeker is, is dat ik me alvast amuseer door de drie basissporten te combineren. Volgende zondag ga ik in Viersel 1,5km zwemmen, 40km fietsen en 10km lopen. Nadien laat ik wel weten wat het plezantste vond.
Tot dan,
Sven (25/08/2009)
Sterke Peer 1/8 triatlon in Wuustwezel
De derde editie van de Sterke Peer was er een om in lijsten. Van alles te doen, veel volk, goeie ambiance en zalig weer. Mijn dochter Lila twijfelde eerst of ze wel mee wou doen aan de kids run, maar nadat ze gefascineerd de demonstratie van Kenny Belaey volgde, vroeg ze resoluut waar ze moest starten. De spectaculaire stunts met de trial-bike hadden dan ook wel een opdwepend effect.
Na
Zelf had ik nog erg uitgekeken naar deze wedstrijd, hier heb ik immers voor ’t eerst van triatlon geproefd. Het zwemmen bestond uit 2 rondjes van 375m, waarbij we na het eerste rondje even “aan wal” kwamen. Leuk voor het publiek en handig om dochter en ouders even toe te wuiven! Deze keer had ik iets meer last van geduw en getrek waardoor ik geen goed ritme vond, en zelfs een flinke slok binnenkreeg.
Ik kwam als 94e uit het water en verloor alweer wat tijd in de wisselzone. Dit werd me nogal duidelijk gemaakt door Mischa, een clubgenote die toevallig naast me stond in de wisselzones. Twee keer kwam ze net na me aan en was ze toch voor me weg.
Het fietsen was me trouwens iets te snel, halverwege de eerste ronde kwam ik in een groepje terecht. geregeld reden we meer dan 40km/uur en dat was duidelijk wat overmoedig van me. Bij het ingaan van de 3e en laatste ronde kreeg ik last van een kramp in mijn kuit. Dan ben ik maar wat trager en lichter blijven trappen in de hoop dat het wel voorbij zou gaan.
Vanaf de eerste looppassen echter verergerde de kramp en na enkele honderden meters stond ik even geparkeerd om te stretchen. Net nu ik ook een beetje op een leuk resultaat had gehoopt, vielen die krampen me lastig. Misschien was het fietstochtje met Thomas (van Over de Streep) nog niet verteerd? Enkele dagen voordien hadden we samen in de omgeving van Oudenaarde enkele heuveltjes opgezocht.
Enfin, uiteindelijk heb ik de 5km uitgelopen, wel met bijhorende grimas L. Van de 230 starters, kwam ik na 1u15’ als 136e over de streep. Al bij al toch een groot verschil met de eerste keer, toen ik na 1u38’ als 149e van de 154 (finishers) eindigde.
Één ding is zeker, dit is een erg leuke triatlon en volgend jaar zien ze ons hier zeker terug.
De volgende “sport-event” is de kwart triatlon van Viersel op 30/8.
Groetjes,
Sven (12/08/2009)
Triatlonfeest in Antwerpen (Ironsprint)
Om een, erg leuke, maar onsportieve week te compenseren, heb ik alsnog de kleine sprinttriatlon in Antwerpen meegedaan. ’s Maandags ben ik nog wel gaan lopen, maar nadien was het tijd voor enkele dagen terrasjes, strand en blikjes …
De sprinttriatlon was nog niet volzet, en gezien de locatie en het prachtige weer, kon ik dit niet aan me laten voorbij gaan.
We stonden met ongeveer 250 deelnemers aan de start voor 750m/20km/5km. Aangezien het voor velen een kennismaking met triatlon betrof, wou ik deze keer eens niet vanuit de achterhoede starten. Het wedstrijdpakje dat ik van de VTDL kreeg, laat dit eigenlijk niet toe J! Het zwemgewoel viel trouwens best mee. De omroeper, Dirk Gerlo, accentueerde het recreatieve karakter en adviseerde om niet te wild te keer te gaan, maar vooral veel plezier aan deze wedstrijd te beleven.
En het was plezant! Het Galgenweel bood voldoende plaats, zodat het zwemmen aangenaam en vlot verliep. Na 13 minuten kwam ik als 51e uit het water. Nadien volgde een trage wissel en begon ik te fietsen. Stayeren was toegelaten en ofschoon ik me wat onzeker voel in iemands wiel, heb ik er toch van geprofiteerd om af en toe eens uit de wind te zitten. Ik kom duidelijk wat kracht te kort want opnieuw zoefden er velen me voorbij. Met een gemiddelde van 34km/uur kwam ik tamelijk verzuurd de wisselzone binnen en zocht ik mijn loopschoenen op. Uiteindelijk liep ik na 1u18’ als 93e over de streep.
Opnieuw dus een erg amusante sportervaring waarbij me de groeiende populariteit van triatlon opviel. In navolging van de “Antwerp
Dat de triatlonsport in de lift zit, is erg duidelijk. Vele wedstrijden zijn onmiddellijk volzet (vooral de kwartjes), dus is ingeschreven geraken al een discipline op zich. Het viel me ook op toen ik ’s anderendaags naar de wedstrijd ging kijken. Regelmatig ving ik uitspraken van het supporterende publiek op zoals: “Dat zou ik ook wel eens willen meedoen”. Het respect van de toeschouwers voor de atleten was overigens voelbaar aanwezig.
Ik kan iedereen die er eens van wil proeven, aanraden om zich gewoon in te schrijven en mee te doen. Zo kwam ik in het publiek een vroegere klasgenoot tegen. Ook hij merkte hetzelfde op. Ik raadde hem aan om eens te gaan kijken op de website van de Sterke Peer, een recreatieve 1/8e triatlon. Twee dagen later liet hij per mail weten dat hij was ingeschreven en zijn we ’s avonds nog tezamen in de Nete gaan zwemmen.
Volgende week dus Sterke Peer in Wuustwezel, daar heb ik 2 jaar geleden de smaak te pakken gekregen!!
Groeten, Sven (02/08/2009)
Kapelle-od-Bos, met de neus op de feiten!!
Het opbouwen van een behoorlijke conditie gebeurt eerder langzaam. En als je die dan eenmaal hebt, moet je die ook terdege onderhouden. Want het verval gaat sneller dan de opbouw!!
Zo heeft de vakantieperiode in mijn geval alle structuur uit mijn agenda gehaald. Na de triatlon van Brasschaat is het regelmatige trainen vervangen door enkele uitstapjes met de tent, weekendje Spanje voor het werk, bbq’s & feestjes enz… Ik heb nog wel getraind, maar er slopen telkens enkele sportloze dagen tussen. Tezamen met aan vakantie aangepaste voedingsgewoontes, heeft dit toch serieus aan mijn conditiepeil “gevreten”.
Dit heb ik zaterdag mogen ondervinden in Kapelle-op-den-Bos. Ik stond er aan de start voor 1500m zwemmen, 40km fietsen en 10km lopen. We mochten niet met wetsuit zwemmen omdat het water warmer was dan 22°, en dat is inderdaad voldoende warm. Zoals gewoonlijk vertrok ik vanuit de achterhoede, om het woelige gefriemel te vermijden. Het zwemmen zelf leek me nog best mee te vallen, al kwam ik pas na 32 minuten met de laatste 20 uit het water. Eens op de fiets miste ik zowel kracht als energie. Het lukte me amper om het tempo boven 31,5km/uur te houden, wat me één van de traagste fietstijden opleverde. Tijdens de 10km lopen begon ik me zelfs af te vragen hoe ik er enkele weken geleden in slaagde om “die halve” zo vlot te beëindigen!! Dat lijkt me opnieuw zo ver af…
Eigenlijk besef ik nu pas dat ik voor Brasschaat goed voorbereid was. Er waren de schema’s van Stijn, meer regelmaat en het vermijden van te veel geraffineerde suikers, ongezonde vetten en waarschijnlijk vooral “bachanale” toestanden. Niet dat ik dit alles fanatiek weigerde, maar een iets gezondere levensstijl sloop toch geleidelijk aan in mijn attitude. Vooral de weken vóór het “objectief”, een halve triatlon, hield ik me nogal gedeisd.
Vandaag (maaandag 27/07) ben ik nog 14km gaan lopen met enkele versnellingen, maar morgen trek ik er met mijn dochter enkele dagen op uit. Technisch sportwerkloos dus!! Ik zal dus bij gemis aan beweging wel troost moeten zoeken bij enkele Duvels of een lekkere Tempranillo of zo.…J. Moet kunnen, niet?
Sven (27/07/2009)
Asicoach
Asicoach is een webapplicatie waarmee je op een eenvoudige manier een online-trainingsdagboek & trainingsschema’s kunt bijhouden. Je kunt tevens kennissen uitnodigen om elkaars trainingen te bekijken en te becommentariëren. Registreren is gratis en de eerste 2 maanden mag je de “pro”-versie uittesten, nadien kan je de “basic”-versie blijven gebruiken.
Ik heb me alvast geregistreerd, en zal de schema’s die ik van Stijn krijg wekelijks online zetten. Nadien vul ik in wat ik effectief heb uitgespookt (want dat verschilde soms van wat Stijn had doorgegeven).
Iedereen die interesse heeft kan dus, naast deze blog, mijn trainingsdagboek in detail bekijken. Zo kan je bijvoorbeeld zien dat ik na de halve in Brasschaat helemaal niet meer tot gestructureerde trainingsopbouw kom. Maar ja, t’is wel vakantie hé….
Klik dus op onderstaande link, dan kan je (na een korte registratie) mijn trainingstoestand op de voet volgen. En als ik merk dat er echt interesse is, dan zal ik het dagboek met terugwerkende kracht invullen.
http://www.asicoach.com/?rm=add_friend&code=22e248990e0fe9a773997fdbb9a0720e&language=du
Het eerstkomend triatlontreffen is Kapelle-op-den-Bos (1/4e) op 25 juli !!!
Groeten, Sven (16/07/2009)
ITU Brasschaat Long Distance Triathlon
Ik ben best tevreden over mijn debuut op de halve afstand. De laatste weken begon het me te dagen, dat het niet sowieso vanzelfsprekend zou zijn dat ik dit vlotjes zou afwerken. Ik ben er altijd van uitgegaan dat het me wel zou lukken, maar begon geleidelijk aan toch te beseffen dat het wel eens een zware dag zou kunnen worden.
Uiteindelijk werd het een geweldig leuke ervaring!! Niettegenstaande enige nervositeit voor het zwemmen, heb ik me vooral daarmee enorm geamuseerd. Tijdens de vorige, kortere wedstrijden, had ik bij het zwemmen geen goed gevoel in mijn wetsuit. Wat voor de meeste triatleten een hulp blijkt te zijn, gaf mij net een benauwend gevoel. Deze keer dus niet! Misschien dat het advies van clublid Joris wel heeft geholpen. Als uitbater van een triatlonspeciaalzaak heeft hij me eens geholpen om me deftig in dat neopreen te wurmen, en dat geeft dus toch een ander gevoel. Of misschien lag het ook aan Joost? Bovenop de schema’s die Stijn me wekelijks mailt, heb ik natuurlijk ook veel te danken aan de zwemtrainer van BTT. Ik val hem wel eens lastig met mijn “eerder gestage” vorderingen, maar als ik ondertussen een beetje heb leren zwemmen, is het toch mede dankzij zijn advies. Ik moet toegeven dat hij zijn best doet om me één en ander bij te brengen, maar ik heb erg geduldige mensen rondom mij nodig…
Of anders was het gewoon mijn dag,… want na
Voor het fietsen had ik 3 uurtjes voorzien, dus voelde ik me tamelijk relaxed. Ik had immers wat tijd gewonnen met het zwemmen. Met de afsluitende 20km lopen in gedachten, fietste ik de eerste ronde aan een rustig tempo, gemiddeld zo’n 28 à 29km per uur. Mijn hartslag gaf aan dat ik de inspanning tot nog toe goed verteerde, dus versnelde ik een beetje in de 2e ronde. De bevoorrading was perfect uitgemeten, op de juiste momenten kreeg ik een bidon water aangereikt. Na 2h32” fietsen aan een gemiddelde van 31,5km per uur, mocht ik in de wisselzone de loopschoenen aantrekken.
Ook nu bleef ik het advies volgen om een rustig tempo aan te houden. Het was wel warm, maar we kregen voldoende verfrissing dankzij de gretig aangereikte waterbekers en sponzen. Op het eind van mijn eerste ronde kwam winnares Sofie Goos me voorbijgelopen. Terwijl zij gracieus over de meet liep, had ik nog 15km te gaan...
Behalve de laatste 5km heb ik me ook tijdens het lopen blijven goed voelen, opnieuw dankzij een rustig, gedoseerd tempo. Ik had 1h55’ nodig voor de afsluitende 20km, wat mijn eindtijd op 5uur en 24 minuten brengt.
Ik moet echt wel bekennen dat ik hier veel voldoening aan overhoud. Triatlon is een erg fascinerende sport en mede dankzij dit project was ik extra gemotiveerd om deze afstand toch eens te proberen. Bedankt dus Sofie, Johan, Bart en Stijn!!!
Nu is het alvast uitkijken naar Kapelle-od-Bos, kwarttriatlon op 25 juli.
Groeten, Sven (30/06/2009)
1/8ste triatlon van Hoogstraten
Na een week met veel werk en sport stond ik afgelopen zaterdag niet echt uitgerust aan de start van de triatlon in Hoogstraten. Niettegenstaande het feit dat dit het kortste triatlonevenement is waaraan ik tot nu toe deelnam, had ik het knap lastig.
Hopelijk heeft het te maken met de 16,5km die ik de avond ervoor nog heb gelopen, want anders belooft dit voor volgende week!!
Al tijdens de zwemproef voelde ik onmiddellijk de vermoeidheid en verzuring. Mijn gedachten dwaalden af naar de 2,7km die me volgende week te wachten staan. Ook al fietsend en lopend miste ik energie en kracht, waardoor ik flink in het rood moest gaan. 1u15’ had ik nodig om 350m zwemmen, 20km fietsen & 5km lopen af te leggen.
Volgende week is het zover, de 1/2e van Brasschaat!! Enkele ervaringsdeskundigen geven me de indruk dat het moeilijk gaat worden. Mijn voorbereiding liep niet echt optimaal omwille van knieproblemen met het fietsen en de slechts gestage vorderingen in het zwemmen beloven niet veel goeds. En mijn druk agenda (co-ouderschap/werk…) liet volgens Stijn, de reguliere opbouw & temporisering niet echt toe, zodat ik slechts een deel van de voorziene trainingen kon afleggen.
Zelf denk ik dat het wel gaat lukken. De zwemproef zal wel spannend worden aangezien ik binnen de limiettijd moet arriveren (70min voor 2,7km), maar dat zou net moeten lukken. Nadien heb ik ongeveer 3u15’ om 80km te fietsen en 2u om na 20km moe maar voldaan over de streep te lopen.
Ik kijk er alvast naar uit!!
Sven (22/06/2009)
een week is zo voorbij...
Tijd gaat snel, misschien wel te snel! Van het wekelijkse trainingsvolume dat Stijn me doormailt, krijg ik amper 2/3e afgewerkt. Telkens moet ik zowel trainingseenheden laten vallen, alsook bepaalde trainingen inkorten. Laat me er dus maar van uit gaan dat Stijn me erg goed wil voorbereiden, en hiervoor meer dan het minimum uitschrijft. Zodoende kan ik de hoop blijven koesteren dat het met een beetje minder ook wel zal lukken.
Toch was mijn leukste trainingsmoment een koppeltraining, afgelopen zaterdag. Na iets meer dan 3 uurtjes (oftewel 90km) fietsen, ben ik onmiddellijk 10km gaan lopen. Niettegenstaande ik nog iets moet vinden om de hongerklop en trillende hamstrings in te perken (misschien het volledige weekschema afwerken, enne euh …voedingsbegeleiding?), is het dit toch wat me een soort van “zen”-gevoel geeft.
Oh ja, het (vele) sporten valt me dus misschien moeilijk te combineren met job- en familiale situatie, maar toch durf ik het eenieder aan te bevelen!!
Sven (08/06/2009)
Sint-Laureins
De 23e “boerekreektriatlon” was voor mij de 2e keer dat ik me aan een kwarttriatlon waagde. De vorige editie was me erg bevallen, dus zat ik dit jaar tijdig aan de pc van zo gauw inschrijven mogelijk was. Enne, volgend jaar ongetwijfeld opnieuw!
Tijdens de zwemproef ben ik dit keer erg rustig gebleven, opnieuw crawl afwisselend met schoolslag. Ik startte in de 3e groep (wave), en sloot achteraan aan zodat ik voldoende ruimte had. Af en toe leun je wel eens tegen iemand aan, maar van het echte gewoel had ik nu geen last. Het zwemmen met zo’n neopreen pak blijft wel een benauwend effect op me hebben, maar ik voelde me toch al een stuk beter in de kreek. Na een goede 19 minuten mocht ik de swimsuit van me afstropen en richting wisselzone hollen. Vorig jaar deed ik er toch een minuutje langer over en, als ik het me goed herinner, met iets meer moeite!
Op de fiets merkte ik onmiddellijk dat een uitgelopen looptraining van 2 dagen eerder, nog niet volledig verteerd was. Met toch wel wat “spanning” in de benen fietste ik opnieuw aan een gemiddelde van ongeveer 32km/uur.
Toen ik in de wisselzone aankwam om fiets voor loopschoenen in te ruilen, stond Sofie van VTDL me er aan te moedigen. Enthousiast begon ik aan de afsluitende 10km, maar halverwege overviel me een gevoel van slapte en vooral veel honger!! Ik heb mijn tempo wel nog net tot de finish kunnen volhouden (aja, Sofie stond daar met de camera in aanslag…), en eindigde 10 minuten sneller dan vorig jaar. Wel besef ik dat 20km als “dessert” toch nog iets anders gaat zijn…
In ieder geval, dit was voor mij opnieuw een erg aangename ervaring waardoor sport alweer naar meer smaakt. Met mijn complimenten voor de goede organisatie.
En nu ga ik 7 kilometertjes rustig “uitlopen”.
Sven (25/05/2009)
Parkloop Deurne
Het merendeel van mijn loopkilometers leg ik af in het Rivierenhof in Deurne. Ik woon op ongeveer anderhalve kilometer van dit park, voor mij dus een evident decors om er regelmatig te gaan joggen. Afgelopen zaterdag werd er de jaarlijkse parkloop georganiseerd, en uiteraard wou ik er bij zijn. Vorig jaar liep mijn dochter de “kids run” mee, en ikzelf nam toen voor de eerste keer deel aan de 10km.
Dit jaar opnieuw hetzelfde scenario, met quasi dezelfde weersomstandigheden. Ideaal dus om eens te vergelijken, aangezien het parcours identiek was. Eerst liep Lila zich opnieuw een gezonde blos op de wangen, en nam ze niet zonder trots haar medaille in ontvangst. Ik blijf het bovendien geweldig vinden dat men dit ook voor de kids organiseert. Nadien volgde de 5km, en dan was het aan papa.
Het startschot werd op een atletiekpiste gegeven, wat in groep toch een beetje “gedrum” met zich meebrengt. Het eerste rondje liepen we dus op de piste, waarbij ik enthousiast werd aangemoedigd door een meehollende Lila. In het park was er meer ruimte, en begon het zoeken naar een goed tempo. Tijdens het lopen maakte ik me trouwens de bedenking dat ik hier enkele jaren geleden de fun niet zou hebben ingezien. Nu wel dus!! Na 45’30” liep ik over de streep, een dikke 5 minuten sneller dan mijn debuut van vorig jaar.
Nu zaterdag ga ik opnieuw 10km lopen, nadat ik eerst 1km in de boerekreek heb gezwommen en 40km door de polders heb gefietst. Sint-Laureins, …ik zie er naar uit! J
Groetjes, Sven (18/05/2009)
wedstrijdverslag 1/8 triatlon Geel
Zaterdag kwamen we voor de 2e keer samen met de medekandidaten van “Over de Streep” en coach Stijn. 's Morgens stond er eerst een zwemtraining op de planning, gevolgd door een rustig fietstochtje met enkele versnellingen. Ook Joris Teugels van de VTDL en Bart Vlaeminck (Stop & Go, 3athlon.be,…) zwommen wat baantjes mee. De belangrijkste opmerking naar mij toe, was dat ik economischer moet trachten te zwemmen. Ik moet meer naar de juiste grip op het water zoeken (watergevoel), momenteel verlies ik blijkbaar te veel nodeloze energie.
Een eenvoudige test gaf een verrassend resultaat. Stijn liet ons eerst
En dat mijn doel nog erg veraf ligt, bleek ’s anderendaags op het eerste openluchttreffen in Geel. Ik maakte het mezelf wat moeilijker door me te laat naar de zwemstart te begeven. Deze bevond zich enkele kilometers van de 2e wisselzone, waar we de loopschoenen moesten klaarzetten. Ik was me van deze afstand niet echt bewust, en fietste rustig richting 1e wisselzone & zwemstart. Te laat dus, want de “Irongirls” gingen net starten, waardoor de “officials” ons niet meer door lieten (ik was trouwens niet de enige die te laat was…).
Er ontstond een zekere nervositeit en we wurmden ons alvast in het zwempak. Nadat de meeste “girls” gepasseerd waren, mochten we via de achterkant van de nadarhekken tot aan de wisselzone zien te geraken. Vreemd dat we dit niet een 10/15-tal minuten eerder mochten, zo bleef het parcours toch even goed vrij? Enfin, toen ik de plek had gevonden waar ik mijn fiets kwijt kon, hoorde ik de omroeper zeggen dat er nog 2 minuten waren tot het startschot! Spurten dus, en met nauwsluitende neopreen om het lijf is dat alvast geen cadeau. Gelukkig werd er alsnog omgeroepen dat er 5 minuten later zou worden gestart. Ik kwam puffend aan de start aan, net toen iedereen in het water sprong.
Éénmaal in het water volgde vrijwel onmiddellijk het startschot en begon het gewoel en gefriemel. Omwille van een waanzinnig hoge ademhalingsfrequentie, lukte het me niet om gecontroleerd te crawlen. Opnieuw werd ik door ademnood beperkt tot schoolslag. Gedurende 11’19” vroeg ik me hijgend af, of de geplande
Vanaf ik op de fiets zat, kon ik wel van de wedstrijd beginnen genieten. De omstandigheden waren overigens perfect: weinig wind en een stralende zon. Na
Alweer een weekend vol sportplezier en opnieuw viel de populariteit van deze sport me op. Enkele dagen nadat je kon inschrijven, waren de verschillende reeksen al volzet. Trouwens, mijn collega Erik, die ook eens van triatlon wou proeven, dook zonder pak in het 15,9° koude water. Nadien liet hij me weten dat het water aangenaam fris was!! Zonder veel voorbereiding, en op een hybridefiets beëindigde hij met succes zijn eerste 1/8e. Ook conculega Dirk, was na zijn debuut in De Haan alweer van de partij.
Triatlon smaakt dus naar meer, laat dit duidelijk zijn. Zaterdag 23/5 reizen we alvast af naar Sint-Laureins, voor de eerste kwart van het seizoen. Als de omstandigheden er even goed zijn als vorig jaar, belooft dit opnieuw een prachtige ervaring te worden…
Groetjes, Sven (11/05/2009)
Gebuisd!!!
In de loop van januari legden we bij de club een zwemtest af van
Afgelopen donderdag volgde echter het “examen”, en waagde ik me opnieuw aan een
Hopelijk was het donderdagavond mijn moment niet, want zowel naar de clubtrainers als naar Stijn toe, is dit geen goed signaal. (Sta me wel toe om het “avondje voordien lichtjes doorzakken” met een klant, niet in rekening te brengen. Ik werk nog altijd in de wijnbranche hé…)
Misschien speelde vermoeidheid ook wel mee, want zowel dinsdagochtend als woensdagavond zwom ik 2km (met rustpauzes uiteraard). Tussendoor werd dinsdagavond nog een uurtje gefietst en jogde ik woensdagochtend
Het regelmatige trainen begint trouwens lichte gewenningsverschijnselen te vertonen. Als ik door omstandigheden het sportplezier te lang moet missen, krijg ik zelfs last van een soort rusteloosheid. Al heb ik hier de laatste dagen geen last van gehad, want ik sportte vorige week 8,5 uur. Vooral de langere trainingen geven me veel voldoening. Zoals vrijdag, toen er enkel in de voormiddag tijd was om te sporten, en ik 2 trainingen had gepland. Dus fietste ik eerst
Ik zie erg uit naar zondag, dan is het feest in Geel. Me in het zwemgewoel wurmen, nadien de fiets op en dan loopschoenen aan en hupsakee… richting (over de) streep!!!
Oh ja, vorige week heb ik mijn knie onder de scan mogen leggen. De consultatie bij de sportarts volgt maandag.
De groeten, Sven (03/05/2009)
loopfeest in Antwerpen!!!
Voor de 2e keer op rij stond ik aan de start van het jaarlijkse loopevenement de ‘10 Miles’ in Antwerpen. Het lopen door een verkeersvrije Kennedy & Waaslandtunnel heeft een aantrekkingskracht op een heel groot publiek. Fantastisch dat de organisator dit geregeld krijgt en dat stad en verkeerswezen hiervoor toestemming geeft. En dat sport een enthousiasmerend effect heeft merk je duidelijk aan de alsmaar groter wordende deelnemersaantallen.
Toen ik op Linkeroever aankwam, ging net de Ladies run van start. Na amper een kwartiertje zag ik Veerle Dejaeghere solo de laatste bocht instuiven. Haar atletische benen brachten haar alweer winst op!!
Een tiental minuten voor het startschot kroop ik tezamen met concullega Dirk over de nadarhekken. Carl Huybrechts liet onze burgervader het startschot geven en de ambiance mocht beginnen. En sfeer was er! De aanmoedigingen van het publiek, het geroezemoes van de lopende massa, grappende en zelfs verklede lopers, het galmende applaus en gefluit in de tunnels, enzovoorts… Het droeg allemaal bij tot een erg leuke, indrukwekkende looptocht. Je merkt gewoon dat er met veel plezier gelopen wordt.
Vorig jaar liep ik 1’33” over de
Een zekere vordering is merkbaar en dus kijk ik vol ongeduld uit naar het volgende sportevenement: de 1/8e triatlon van Geel (10/5). Ook hier startte ik vorig jaar, wat het extra leuk maakt omdat ik dan kan vergelijken. Nog 13 keer slapen en we mogen in de vaart plonsen!!
Groetjes, Sven (27/04/2009)
ondanks de sportarts toch genietend sporten
In afwachting van een bezoekje aan de sportarts, heeft Stijn me vorige week geen specifiek schema bezorgd. Als coach wil hij uiteraard voorzichtig blijven en me zeker niet overbelasten. Voor mezelf had ik uitgemaakt dat ik zou sporten als ik er zin in had, maar onmiddellijk zou stoppen bij eventuele pijn.
Op Paasmaandag heb ik me dan gelijk aan een ontspannend ritje met de MTB gewaagd in de bosrijke omgeving van Herentals. Ik was in gezelschap van een vriend waarmee ik vroeger regelmatig in het bos fietste, en de nostalgie dreef ons nadien naar een zonnig terras waar men frisse duveltjes schonk. Kortom, het was een erg leuke dag!!
’s Anderendaags ben ik alvast gaan testen of ik al lopend hinder zou ondervinden aan mijn knie. Gedurende
Soms vraag ik me af of het weer (vochtige lucht?) invloed heeft op de belastbaarheid van mijn knie, het is echt zo onvoorspelbaar!!
Woensdag was het de Scheldeprijs in Schoten. Na eerst zelf
Opnieuw had ik weinig last van mijn knie. Op zijn minst merkwaardig aangezien ik enkele dagen geleden een geplande fietstocht had afgebroken omwille van een pijnlijk kniegewricht. De dag nadien had ik toch een pijnlijk gevoel bij het stappen. ’s Avonds had ik een zwemtraining met BTT in gedachte, maar ben tamelijk lui in de zetel blijven liggen. Misschien is het een idee om donderdags niet te veel wijn bij het eten te drinken?
Vrijdagavond had ik dus mijn langverwachte afspraak met een sportarts in het orthopedisch centrum in Deurne. Voordien ben ik nog 18km gaan joggen in het Rivierenhof. Eerlijk gezegd had ik gewoon de tijd een beetje uit het oog verloren, het was gewoon genieten in het park!
De consultatie zelf was voorlopig geen openbaring. Volgende week zal er een scan worden genomen, welke hopelijk voor duidelijkheid en vooral een oplossing zal zorgen. Het was wel de eerste keer dat ik niet op verbazing stuitte toen ik uitlegde dat fietsen me meer belast dan lopen. Nog afwachten dus. Het voorlopig advies is wel om pijn te vermijden.
Hopelijk moet ik niet met de mogelijkheid van slecht nieuws rekening houden…
Groetjes, Sven (21/04/2009)
rustig en gecontroleerd trainen
Een stand van zaken:
De voorbije week kreeg ik enkel loop- & zwemtrainingen “voorgeschreven”, samen goed voor 6 sportieve sessies. Hoewel ik de fiets moest laten staan, heb ik me dus toch goed kunnen uitleven.
Ik begin meer en meer plezier in de zwemtrainingen te vinden. Deze week had Stijn me 2 trainingen uitgeschreven plus de clubtraining met BTT. In totaal zwom ik vorige week 5km en de bedoeling is om de zwemkilometers gaandeweg te verhogen. Momenteel lijkt 2,7km uitzwemmen nog een gigantische afstand. Hopelijk denk ik er in de loop van juni anders over.
Het fietsen is tot nu toe beperkt gebleven. Op zich is het de sport die ik eigenlijk het liefst beoefen, zeker als het weer een beetje meezit. Alleen lukt het me niet goed om pijnvrij te fietsen, wat het plezier nogal tempert. Het geruststellende is, dat na maximum een 2-tal dagen de pijn zo goed als weg is. Ik ga er van uit dat, als ik voldoende tijd tussen 2 fietstrainingen laat, het wel in orde komt.
Wat het lopen betreft, moet ik er vooral op letten om de juiste hartslagzones te respecteren. Dit lukt me naar mijn normen alsmaar beter. Afgelopen week liep ik 32km:
- 10km joggen met gemiddelde hartslag van 132 (75 min)
- 14km extensieve duurloop met gemiddelde hartslag 141 (100 min)
- 8km met enkele versnellingen over 200m (55 min)
Deze week is een rustweek, met slechts 2 zwem- en 2 looptrainingen. Telkens rustig en gecontroleerd. De week nadien hoop ik ook om eindelijk eens deftig te beginnen fietsen. Het zomeruur laat toe om ’s avonds na het werk nog een leuke rit te maken.
Duimen dus…
zeurende knie
Ja, ik heb last van een zeurende knie! Dit heb ik te danken aan te veel overmoed en een gebrek aan rijkunst. Zo’n 15 jaar geleden smakte ik met mijn crossmoto tegen de grond. Een domme val waarbij ik mijn knieën flink bezeerde. Ik scheurde onder andere de achterste kruisband van mijn rechterknie en hield er ook een “belangrijk kraakbeenletsel” aan over.
Op zich heb ik er relatief weinig last van,… behalve bij het fietsen. Het is zeer onvoorspelbaar. Tijdens sommige ritten voel ik slechts een lichte druk, tijdens andere ritten een zinderende, stekende pijn. Meestal is de pijn weg na het fietsen, soms zindert die nog 1 à 2 dagen na.
Dit jaar lukt het me echter niet zo goed om “pijnvrij” te fietsen, en het wordt stilaan tijd om wat meer fietskilometers af te leggen…
Dus heb ik eens een afspraak geboekt bij een heuse sportarts (al zie ik niet goed in wat een oplossing op korte termijn zou kunnen zijn, afwachten dus).
De voorziene fietstrainingen van afgelopen week heb ik naar het weekend moeten verschuiven (omwille van werk & dochter…). Halverwege tijdens een rustige duurrit op zaterdag, begon mijn knie alweer te zeuren. De dag nadien leek het alsof er gemalen glas tussen mijn kniegewricht zat, en kon ik amper de trap op. De fietstraining die ik naar zondag had verschoven, heb ik dus niet kunnen uitvoeren. Net nu het weer er eindelijk beter op wordt!!
De voorziene zwem- en looptrainingen had ik voordien min of meer afgewerkt.
Vandaag (dinsdag) lijkt de pijn weg, en vanavond ga ik eens proberen of ik wat kan lopen of zwemmen. Voorlopig zal ik dus rekening moeten houden met voldoende (herstel)tijd tussen 2 fietstrainingen. Ondertussen hoop ik dat er snel terug een pijnvrije periode aankomt en dat advies van de sportarts soelaas brengt... Groetjes, Sven (31/03/2009)
verslag Veloopzwem De Haan
Afgelopen weekend stond de “Veloopzwem” van de Haan op het programma. Dit blijkt min of meer de aftrap van het Belgisch triatlonseizoen te zijn, waarbij de zwemproef (gelukkig) in een overdekt zwembad plaatsvindt.
Ik had me ingeschreven met Dirk, een “conculega” uit de wijnbranche. Een 2-tal jaar geleden hebben we ons elk een racefiets aangekocht met de bedoeling om gezamenlijke fietstochten af te leggen. Jaarlijks zouden we als doel één of andere berg oprijden. De Ventoux werd ons eerste project, en dit bleek het aanstekelijk effect te hebben om meer te gaan sporten. En van ’t één kwam zo ’t ander…
Wij dus zaterdagmorgen richting kust, en dit dus onder een stralende lentezon.
In de voormiddag werd de zwemproef (500m) afgelegd, vooraf had de organisatie ons individueel startuur opgestuurd. Elke deelnemer kon zwemmen in één van de 6 afgebakende banen, de tijd werd genoteerd door een scheidsrechter. Qua organisatie vond ik dit erg soepel en vlot verlopen.
Voor mij was dit de 2e keer dat ik
Eerlijk gezegd had ik het advies van coach Stijn niet volledig correct opgevolgd. Hij had me aanbevolen om de week vooraf slechts één rustige zwemtraining in te plannen (regeneratietraining). De wekelijkse clubtraining op donderdagavond is eigenlijk net te intens, waardoor ik “in verzuring” zwem. Op vrijdag had Stijn enkel een zeer rustig loopje gepland van maximum 20 minuten. Toch ben ik vrijdag ook nog enkele baantjes gaan zwemmen, een poging tot “loszwemmen”. Mijn dochter wou na school per se naar sportoase, dus…
Dat dit een verkeerde beslissing was, bleek zaterdag al tijdens het opwarmen. Mijn armen voelden erg zwaar aan en ik zwom zelfs iets trager dan mijn allereerste 500m test die ik in januari met de club aflegde. Met 10’42” eindigde ik bij de hekkensluiters (de betere zwemmers hebben blijkbaar amper de helft nodig!!), toch met voldoening omdat 500m crawl voor mij een prestatie op zich is.
Dus, euh sorry Stijn, ik tracht vanaf nu uw advies punctueler uit te voeren…
Het 2e deel van de wedstrijd begon pas om 15.00 uur, dus was er tijd voor ontspanning. Na een lunchke in het voorjaarszonnetje zijn we rustig richting dijk gefietst, en genoten we van een koffietje op een terras met zicht op zee.
Vanaf 14.30 werden de loopschoenen in de wisselzone gezet, en begon het posteren voor de fietsproef. Deze bestond uit 3 ronden (tezamen 27km) en na de eerste ronde kreeg ik gezelschap van Dirk die aan zijn eerste wedstrijd deelnam. Tijdens het fietsen was stayeren (in groep rijden) toegelaten, en in een groepje van 5 zijn we tot aan de wisselzone samen gebleven. Eigenlijk hebben we niettegenstaande het gehijg en de hoge hartslagen er ook nog wat humor in gehouden. Er werd af en toe met gevoel voor ironie voorgesteld om eens van kop te wisselen enzovoorts…Gewoon erg leuk!!
Toch prefereer ik een niet-stayer wedstrijd, vooral omdat ik me onzeker voel om net achter iemands wiel te hangen. Mijn fietscomputer registreerde een gemiddelde van 31,4 km/uur. Op zich vind ik dat niet slecht, maar het is blijkbaar wel één van de traagste fietstijden.
Tijdens het lopen (
De laatste honderd meters liep plots medekandidaat (Over de Streep) Katinka naast me te supporteren, waarvoor mijn dank. Zelf had ze eerder die dag de derde plaats behaald (bij de vrouwen) tijdens haar eerste loopwedstrijd. Ik eindigde als 130e van de 150 deelnemers, dus is er nog voldoende ruimte voor progressie (lol).
Het was een erg leuke dag, mede dankzij een degelijke organisatie, perfecte weersomstandigheden en goed gezelschap!!
Op naar het volgende sportevenement… (23/03/2009)
uit de startblokken
Het is voor mij nog wel een beetje wennen, het sporten volgens schema!
Stijn mailt me wekelijks een overzicht met het aantal trainingen, afstanden (of tijd) en specificeert dan de inhoud per training. Het inplannen is dan aan mezelf. Niettegenstaande het feit dat mijn werksituatie me een zekere vrijheid gunt, heb ik tot nu toe moeten “concentreren” (= verkeerd doseren).
Het logisch en evenwichtig indelen van de voorgestelde trainingen wordt immers gelimiteerd door drukke periodes waarin sporten er net niet bij kan. Dit compenseer ik dan door af en toe eens 2 sessies op eenzelfde dag uit te zweten. Hoewel,… zweten? Stijn adviseert me vooral om met een lage intensiteit te sporten. Niet te veel gezwoeg dus, maar wel rustig lopen en fietsen in de juiste hartslagzone.
“Te traag lopen bestaat niet Sven, na een training moet je niet (altijd) afgepeigerd thuiskomen, integendeel!!”, aldus Stijn.
Laat dit nu net (naast het evenwichtig uitvoeren) mijn tweede “euvel” zijn. Het kost me namelijk moeite om de lage hartslagzones te respecteren. Door een nooit opgebouwde basisconditie, klimt mijn hartslag sneller dan ikzelf ooit de Ventoux zal bestijgen.
De eerste 2 weekschema’s waren afwisselend. Het lopen en fietsen bestond uit trage trainingen met af en toe enkele (specifiek uitgeschreven) versnellingen. De eerste korte intervalletjes heb ik trouwens met plezier uitgevoerd! Ik moet trouwens dringend de handleiding van mijn hartslagmeter eens bekijken, zodat ik de “work-outs” kan inladen. Dan kan ik me door de “beepjes” laten leiden.
Wat zwemmen betreft, krijg ik eveneens uitgewerkte schema’s van Stijn. Momenteel ontbreekt het me zowel aan techniek als uithouding om deze correct uit te voeren. Dus probeer ik wekelijks de zwemtrainingen van het Borsbeeks Triatlon Team bij te wonen. Hier kan ik profiteren van de corrigerende ogen van onze deskundige zwemcoaches.
Momenteel zit ik in de 3e trainingsweek, meerbepaald een rustweek !!
Mijn voorlopige indruk is, dat ik nog vooral moet wennen aan:
- Het evenwichtig inplannen
- Juist interpreteren van de trainingsomschrijving
- De voorgestelde hartslagzones “respecteren”
Zaterdag ga ik proberen om me zo goed mogelijk te amuseren tijdens de eerste wedstrijd van het triatlonseizoen, namelijk de Veloopzwem in de Haan. Het is uiteraard nog te vroeg om op een effect te hopen van onze begeleider qua prestatie. Doel is dus om een leuke, sportieve zaterdag te beleven.
Verslag volgt maandag… (19/03/2009)
eerstvolgende wedstrijden
- 1/8e triatlon De Haan - 21 maart
- Antwerp 10 Miles - 26 april
- 1/8e triatlon Geel - 10 mei
startschot is gegeven!!
Afgelopen zondag zijn we uit de startblokken geschoten voor het project “Over de streep”. Met zijn vieren zullen we onder de deskundige begeleiding van Stijn Demeulemeester elk ons eigen doel trachten te behalen. Voor mezelf betekent dit het beëindigen van een halve triatlon.
In de omgeving van de “Blaarmeersen” in Gent hadden we onze eerste gezamenlijke trainingssessie. Eerst stond een korte zwemtraining op het programma, gevolgd door een looptraining. Voor Stijn was het belangrijk om ons eens “in actie” te zien, zodat hij zich een idee kan vormen van onze huidige conditie. We kregen alvast enkele interessante persoonlijke aandachtspunten mee.
Nadien was het tijd voor een bord pasta met een welverdiend lekker glas er bij. Tijdens deze lunch konden we onze trainer en medekandidaten een beetje beter leren kennen. Het lijkt me vooral belangrijk om hierover te onthouden dat we vooral veel plezier moeten beleven aan onze voorbereiding.
’s Namiddags kregen we een uiteenzetting over de werking van een trainingsdagboek. Stijn noteerde onze trainingsmogelijkheden en kan nu aan de schema’s gaan puzzelen. Dit zal voor mij iets nieuws zijn, tot nu toe ging ik zwemmen/fietsen/lopen al naargelang ik er zin in had. Meestal ingegeven door weersomstandigheden of het wel of niet gaan fietsen met vrienden…
Nu wordt het dus rekening houden met wat Stijn voor me in petto heeft. Ik kijk vooral uit naar wat de structuur in mijn “trainingen” conditioneel gaan teweegbrengen. Geleidelijk aan zal de duur worden opgetrokken zodat ik binnen enkele maanden een halve triatlonafstand kan afleggen.
Wordt vervolgd… (27/02/2009)