VTDL - Vlaamse Triatlon & Duatlon Liga

1/4 de Generali Zwintriathlon – 8 september

Mijn laatste doel van het project Over de streep was om een 1/4de triatlon uit te doen.
Deze Vond dus plaats in Knokke, de meest sfeervolle en leuke 1/4de triatlon schijnt.Dus vond onze trainer Stijn het een goed idee om aan deze triatlon deel te nemen om ons doel te kunnen verwezenlijken.
We hadden geluk dat we via de VTDL konden inschrijven, want anders is het heel moeilijk om er aan te kunnen deelnemen ik heb me laten vertellen dat het geheel op 4 min uitverkocht was dit jaar.

Dus mijn man en ik al de dag ervoor richting Knokke om daar een nachtje door te brengen, om zo minder stress te hebben s'morgens.
We waren goed op tijd in Knokke, dus daar nog beetje gaan loslopen en parcours beetje verkennen er stond een verschrikkelijke harde wind en dan daar ook nog eens regen bij, niet echt een weertje om aan een triatlon deel te nemen, maar ja we hadden nog een dagje he.
Na het inlopen, terug richting hotel voor droge kleren en dan iets zoeken om nog een laatste spaghetti te eten.
Na het eten zijn we dan richting sporthal gegaan om me al in te schrijven had ik die zorg ook al niet meer de dag zelf.
Het was er erg druk en ik moest me inschrijven in post 2, amai dat was de langste rij van allemaal en er waren tien inschrijf posten dus dat kon tellen.
Dan maar terug richting hotel om de beentje te laten rusten en alles rustig voor te bereiden voor de grote dag.


Ik heb altijd aan mezelf getwijfeld als ik dit wel zou kunnen, iedereen garandeerde me van je kan het wel, maar ik was wel degene die het zelf moest doen. Maar ik kreeg enorm veel Steun van mijn ventje en ik wou laten zien dat het me wel zou lukken. Ik kreeg de avond ervoor ook heel veel sms'jes binnen dat ik het goed moest doen en dat ze voor me gingen duimen, dat deed wel deugd weten dat er zoveel mensen aan je denken op dat moment, het zijn er teveel om allemaal persoonlijk te bedanken, dus bij deze al een dikke dank je wel.
Griet wil ik toch even bedanken met de bemoedigende woorden die ze me schreef, Ik had er enorm graag met ons vieren gestaan om deze klus af te werken, maar jammer genoeg heeft ze moeten afhaken.

S'morgens hadden we dan maar met ons drietjes afgesproken in de sporthal. Het was weer een blij weder zien jammer dat Odile weer in de prak lag met haar heup maar heel moedig dat ze toch wou starten,chapeau meid.
Op zich had ik niet zoveel stress als de andere wedstrijden raar maar waar. Op richting wisselzone van het fietsen naar het lopen dan maar. Daar de loopschoenen gaan klaar zetten en wachten tot we met z'n alle richting sluis vertrokken, amai dit was echt wel mega veel volk maar zonder problemen zijn we dan in sluis aangekomen.
Daar mochten we dan onze fiets gaan klaar zetten en ons na een tijdje in onze wetsuit laten glijden wat worden we daar handig in na een paar keer gedaan te hebben.
Het begon al vrij snel dat alle waves richting startplaats gingen.
de zenuwen begonnen iets meer te komen.
We stonden klaar om het water in te gaan het was niet al te druk, maar ik kreeg toch een stamp van hier en van daar bij het vertrek door schoolslag zwemsters ik had de ademhaling vrij snel onder controle en weg waren we voor 1000m zwemmen, richting boei was het wind op zwemmen en dat voel je wel maar het bleef vrij vlot gaan ik had er een goed gevoel bij, eenmaal rond de boei op terug weg moest ik toch een paar keer kijken hoe ver het nog was.

Ik kam uit het water op 28'12" wat ik niet slecht vind voor mijn eerste keer.

Dan richting wissel die verliep ook vrij vlot en op 2'50" verliet ik de wissel al voor te beginnen aan een loodzwaar fietsparcours van 45KM.
Het was 38km wind tegen op sommige momenten had ik echt het gevoel dat ik stil stond, maar ik had hier ook alweer een goed gevoel en fietste er op los, op zes km had ik mijn maatje Odile al ingehaald dit was me nog nooit eerder gebeurd, maar je zag aan haar dat ze de pijn moest verbijten en toch moedig verder doen.

Na 1u43' zat mijn fietsen erop, dit had ik zelf niet verwacht en zeker niet met de felle wind die er stond, dan krijg je toch even vleugels als alles zo goed gaat.

de tweede wissel was 6'48 dus wel heeeeeeel lang als ik dat zo op de uitslag lijst terug vind.

Maar nu kwam dus mijn ergste onderdeel het lopen en dan ook nog eens tien km op de dijk lopen,
Maar het vertrek ging redelijk vlot, Steven passeerde me en gaf me bergop zelf even een duwtje in de rug en de eerste vijf km heb ik dan ook goed kunnen afwerken maar dan nog eens die ronde doen pffffff het leek wel of er geen einde aan kwam.
Dan hoorde ik de speaker roepen dat er een dame ging finishen op 3u20' ik zat niet meer ver van de aankomstboog af en dacht in mijn eigen nu is alles zo goed verlopen de hele triatlon nu zou ik toch ook graag finishen binnen de 3u30' dus de laatste meters nog maar een tandje bij steken.

Ik ben uiteindelijk over de finish gekomen in een tijd van 3u29'44 dit was ongelooflijk mooi.
Nooit gedacht dat ik een 1/4de triatlon zou uit kunnen doen en dan ook nog eindigen binnen de 3u30' mijn seizoen kan niet mooier eindigen.

Het seizoen zit er dus op voor ons, ik heb er enorm van genoten, maar ook dikwijls moeten afzien.
Heel veel dank aan mijn gezin die me zo gesteund hebben in de periode van over de streep, Mijn karakter heeft er een enorme boost van gekregen ik ben niet meer zo vlug geneigd om iet op te geven.
Merci mijn medekandidaten voor de mooie momenten samen en de steun.ik ga jullie nooit vergeten..
Merci Stijn en de Vtdl voor de goede begeleiding

Just for fun in Lommel – 14 augustus 2011

Vandaag de Just for fun mee gedaan van de eigen club in Lommel.
Zelfs ons dochtertje ging mee doen aan de Ironkid te Lommel, Om Tien uur dan ook al richting Lommel vertrokken omdat onze dochter om half twaalf zou starten met het zwemmen. Eerst nog de nummers afhalen in het centrum van Lommel en dan richting zwembad, want daar mochten de kinderen die mee deden aan de Ironkid een half uurtje zwemmen om daarna dan 3km te fietsen in groep en dan nog 400m lopen in het centrum van Lommel.
Ze kwam als vijfde algemeen over de streep en werd Tweede meisje van in totaal 37 deelnemertjes, dus de opvolging is verzekerd want ze heeft dat heel goed gedaan bravo meid ga zo door.
Dan ik me klaar maken en met de fiets richting kanaal. Ik had besloten om vandaag zonder wetsuit te zwemmen vermits het toch maar 200m was, om twee min voor tijd werd ons gezegd dat we in het water mochten, ik toch nog 1min langer gewacht kwestie van niet teveel kou te hebben, me een goed plaatsje gezocht richting boei en weg waren we. De eerste 100m aan 2min afgelegd dit ging echt wel goed maar na het draaien aan de boei ging het iets minder, niet meer zo kunnen oriënteren en beetje zig zag zwemmen.
Op 5min02 was ik dan uit het water waar ik toch tevreden mee ben.
Richting wissel deze ging ook vlot vermits ik me al niet uit mijn wetsuit moest wringen, de fiets op en weg wezen voor 8km oh wat een zware benen,  ik dacht vandaag eens sneller te fietsen als anders vermits het toch maar 8km was dat viel dus beetje tegen want ik kwam niet boven de 30 per uur. het was in het centrum wel wat oppassen omdat we daar over kasseien moesten en die waren nog nat. ik kwam met fietsen op 17min de wissel in.
Het laatste onderdeel lopen ging me deze keer beter af als anders misschien ook omdat het wel heel kort was het zat er na 1,5km al op in 6min45 dus daar ben heel content mee.
Over het algemeen is mijn just for fun dus goed mee gevallen en ben ik tevreden met een eindtijd van 29m54.
Dit was mijn laatste wedstrijd voor de grote dag van 7 september te Knokke daar word het mijn eerste 1/4 de ik zal heel blij zijn als ik deze tot een goed einde kan brengen.
tot de volgende dus in Knokke

Duatlon poweman Geel - 7 augustus 2011

Mijn eerste duatlon is een feit.
Ik had me een tijdje geleden ingeschreven voor de cityduatlon te Geel. Er stond me 5km lopen te wachten 20km fietsen en nog eens 2,5km lopen. Vermits lopen niet mijn sterkste punt is vreesde ik er een beetje voor.
Zaterdag konden we dan al ons nummer gaan afhalen en eventueel het fiets- en loopparcours verkennen, voor mij niet nodig ik hoef de rest maar te volgen.
Zondag morgen dus richting Geel, het weer zag er niet zo schitterend uit, het was dan wel droog maar er stond een stevige wind. Dat werd dus beuken tegen de wind pfffffff.
Om half elf dan toegekomen in Geel en er was nog niet veel volk, vermits ik mijn nummer al had afgehaald de dag ervoor moest ik dus vandaag alleen maar mijn fiets en fietsschoenen en helm gaan weg zetten.
Dan toch maar eens naar het loopparcour gaan kijken en dit bleek voor het grootste deel over gras te gaan, dit is al helemaal niet mijn ding.
Beetje beginnen opwarmen maar de benen voelde helemaal niet goed aan tijdens de opwarming oh jee dit beloofde niet veel. De zenuwen begonnen zo stilaan op gang te komen, ga ik dit wel kunnen, dit word wel zwaar en zo ging er van alles door mijn hoofd.
Nog vlug een laatste plasje doen, daar ontmoette ik dan nog een paar dames die mee deden aan de cityduatlon allemaal waren ze zo een beetje van de veronderstelling om als laatste te gaan eindigen, hier wist ik dus al dat ik niet de enige leek was die mee deed.
Op naar de start dus nog een paar versnellingskes en wat bij praten met de andere dames, met de zenuwen ging het ondertussen wat beter.
We kregen nog even de uitleg hoe alles in elkaar zat van degene die de start gaf en even daarna ging de toeter af en weg waren we.
Met vijf kilometer voor de boeg had ik me voorgenomen om niet te snel te starten, maar dat is dus heel moeilijk als je de rest ziet weg vliegen, dus maar mee goed voor een eerste km aan 5min, veel te snel maar het ging me wel goed, natuurlijk zakte mijn tempo een beetje maar toch bleef ik onder die 6 min de kilometer lopen, wat ik nooit gekund heb, dus kon mijn ogen niet geloven.
het waren twee rondjes van 2,5km maar het tweede rond was toch beetje afzien, maar aangemoedigd door man en kinderen ging ik door ik had 5,3km op mijn garmin in een tijd van 30min.
De wissel in en vlug wisselen van schoenen en helm op de wissel was wel heel erg snel op 39 sec kwam ik al de wissel uit.
Op naar de 20km fietsen in het begin even bekomen van het lopen beetje drinken en hup weg waren we goed voor drie rondjes. Het fietsen ging me ook goed af zelfs eentje die veel voor me binnen was met lopen de eerste ronde al kunnen inhalen, dan de tweede ronde even kunnen aanpikken bij iemand maar dan toch moeten lossen, we hadden het eerste stuk van het parcours wind af en dan kwam het zware werk beuken tegen de wind op het andere stuk van het parcours, de derde ronde weer even kunnen aanpikken bij een andere vrouw wat me toch tot 35 per uur deed fietsen tot we wind tegen kregen en daar moest ik lossen. dus maar alleen richting wisselzone in een tijd van 42.min18sec goed voor 28,2 gemiddeld, waar ik toch zeer tevreden mee ben.
Terug de wissel in en fietsschoenen ruilen voor de loopschoenen ook weer goed voor 40sec.
Op naar de 2,5km lopen, amai de benen voelde enorm zwaar aan na het fietsen gelukkig was het maar 2,5km. kreeg toch terug het ritme te pakken en zo kon ik weer onder de 6 min de km blijven.
De finish kwam in zicht en heel content was ik omdat ik op mijn horloge keek en zag dat ik op 1u30 kon binnen komen.
Ik ben heel tevreden met mijn tijd zeker omdat het lopen zo niet mijn ding is.
Nu op naar de just for fun in Lommel volgende week.
tot vlug

3de triatlon Kortrijk zit erop – 3 juli 2011

Zoals de titel het al laat vermoeden, Hebi ik mijn derde 1/8ste triatlon ook tot een goed kunnen brengen. Je kijkt er iedere keer weer zo naar uit, en dan is ook het weer zo voorbij…  Maar we genieten er iedere keer van… alhoewel, door last van maag en scheenbeen was het toch iets minder leuk J

We hadden het nachtje ervoor doorgebracht in een hotel in de buurt, kwestie van geen stress te hebben om op zondagmorgen eventueel in de file te staan en om ‘s morgens minder vroeg te moeten vertrekken. Om negen uur zijn we samen gekomen met de andere ODS'ers op de parking van de campus, Odile was er net voor ons, daarna kwamen Griet en Steven ook aan, tof om de hele bende weer samen te hebben.
Na wat gebabbeld te hebben, zijn we dan met ons allen richting inschrijving vertrokken.
Na ingeschreven te hebben zijn we alles  klaar gaan zetten in onze tweede wissel,om ons daarna te begeven naar de stand van de VTDL om onze wieleruitrusting af te halen, en het mag gezegd worden het is heel mooi, op ons Trisuit is het nog eventjes wachten.

Daarna met ons alle richting kanaal vertrokken,wat tenslotte 3,5km verderop lag en daar was dan ook onze eerste wissel. Ruim op tijd daar aangekomen en alles klaar gezet zoals het hoort ! (We worden precies al heel soepel in die dingen doen, het wordt een routineklus J ) Oké, alles hangt en staat klaar… tijd om onze wetsuit aan  te trekken.  Ook dit vlot  al heel wat beter als in begin, en dan met de hulp van mijn man gaat dat nog veel vlotter. Wanneer we klaar staan om in het water te gaan komt de nervositeit zoals gewoonlijk opnieuw boven. Deze keer was het zelfs nog erger daar  we samen met de mannen en trio's moesten starten ! Ik dacht dat het nooit goed ging komen met zoveel volk in het water. Even voor de start gegeven werd mochten we ons in het water begeven om tot aan de start boei te zwemmen… amai wat een massa in het water.
Ik had me redelijk vanachter opgesteld zodat ik niet teveel klappen en slagen zou krijgen bij het startschot.

Bam , met een luide knal vertrokken we voor 500m te zwemmen, het weg geraken uit de massa vlotte vrij goed om dan en daar een gaatje te vinden om me een weg te zoeken tussen al die zwemmers.. Het controleren van de ademhaling lukt me al een pak beter dan vorige keren, al blijft in openwater zwemmen gaat echt wel wennen. Na 12min zette ik voet aan wal, waarmee ik tevreden mee ben, maar in de toekomst zou ik er toch nog graag een paar minuutjes van af willen doen…

Op naar de wisselzone dan, zwembril en badmuts af, wetsuit uitkrijgen en alles mooi in zak steken in telkens opnieuw de opdracht… Echt, nu kom ik doodleuk tot de conclusie dat ik alles in de verkeerde zak aan het stoppen was! Phfff, wat een tijdverlies ! Dus met het nodige gevloek alles er terug uithalen om het dan  zo snel mogelijk terug in de juiste zak te deponeren !

In het begin van het fietsen had ik wat last van zware benen, maar dat was vlug weg… allez tot ik natuurlijk de eerste heuvels, of zeg maar bergjes, tegen kwam ! Amai het fietsparcours vond ik toch maar een hel. Heuveltjes zijn niet direct mijn favoriete ding en hier was het dan ook het ene na het andere. Dat ik maar af en toe aan 11,5km/u aan het rijden was zegt genoeg vermoed ik. Echt bergaf was er niet veel bij, op de gewone stukken kon ik dan wel weer zo’n 35 km/u rijden, maar dat was nooit voor lang want het volgende heuveltje melde zich alweer aan. En dit alles met een maag die echt slecht aan voelde, waardoor ik niet durfde drinken onderweg, uit schrik om te moeten overgeven. Ik had wel 42min nodig om dit zware parcour van 17,5 km af te werken.

De 2de wissel ging gelukkig een heel stuk beter ! Deze keertoch maar weer gekozen om zonder kousen te lopen.Dde eerste looppas was alsof mijn benen niet mee wilde, maar kort daarna kwam ik erdoor en het lopen beviel me wel, zelfs een man kunnen inhalen… Ochh wat een eer J ! Het loopparcours was ook heel afwisselend : hier en daar een helling, een grindpad tussen het groen… De 3,5km legde ik af in 19min22sec waarmee ik zelf vrij tevreden ben.

Mijn eindtijd werd geregistreerd op 1u18:06. Al bij al niet slecht voor zo’n zwaar parcours. Ook proficiat aan de medekandidaten Odile,Griet en Steven. Jullie hebben dat ook weer fantastisch gedaan. We kijken al uit naar de volgende wedstrijd want we hebben de smaak te pakken.

Voor onze wederhelften ook een dikke proficiat. Mijn ventje voor de steun, het supporteren en het klaar maken van de fietsen…, Cat voor het maken van de foto's en Sofie voor de aanmoedigingen vanop haar mooie fiets. Zonder hen zou het een pak minder plezant zijn !

Triatlon Zwevegem – 30 mei

Vandaag dus ‘De Grote Dag’...

Mijn eerste 1/8ste triatlon, hoe lang heb ik hier naar uit gekeken moet ik jullie zeker niet vertellen.
Maar hoe korter dat de D-Day naderde hoe zenuwachtiger dat Nancy werd. Toch maar proberen om dit niet aan het thuisfront te laten merken, want wie heeft hier voor gekozen, juist ja IKKE.
Dus zogezegd, zo gedaan. Vrijdag alles beginnen klaar leggen, zaterdag nog eens nagekeken hebben we alles, zondagmorgen nog maar eens en weg waren we.

Met ons heel gezinnetje trokken we richting Zwevegem, daar aangekomen op de parking hadden we dadelijk Steven en vriendin Sofie opgemerkt en even daarna arriveerde Odille ook. De sfeer zat er onmiddellijk goed in, of was het misschien van de zenuwen :-)  Op naar de inschrijving dan maar,  het inschrijven verliep vlot, nu nog wachten en wachten.... op Coach Stijn en mede ODS'er Griet.  Stijn kwam na enige tijd bij ons en hij wist ons te vertellen dat hij goed nieuws had en slecht nieuws, onze exclusieve Over de streep pakjes waren er nog niet, maar we kregen andere en die waren echt wel even goed. Dan maar terug richting auto, griet en CAT hadden zich ondertussen ook bij de groep gevoegd. Onze fietsen werden nog eens nagekeken door Stijn en Mijn ventje. Merci he ventje van me.

Wij mochten ondertussen onze mooie pakjes gaan aantrekken en fier dat we waren. Dan maar een beetje losfietsen, het materiaal naar de wisselzone brengen. Daarna keerden we terug  van de wisselzone op blote voeten naar de start van het zwemmen. In het vervolg denk ik aan slippers want heb onderkant van mijn voet goed ontstoken door ergens in te trappen, maar al doende leert men he. Daar aangekomen hebben we onze wetsuits aangedaan en nog wat nuttige tips gekregen van Stijn. En dan was het wachten… en wachten tot we in het water mochten.

Nu kwam het wel echt dichterbij, Ik was één blok zenuwen. Met zijn drietjes sprongen we in het water mooi naast elkaar,toch nog even tijd voor grapjes en vragen wie er wel kon plassen in zijn wetsuit. En daar was het start schot.weg waren we goed voor 750M zwemmen ! Met zijn drieën naast elkaar gaan liggen is dus geen goed idee…  Griet voelde zich net een sandwich want als ik niet tegen haar zwom  dan weer Odile die haar een duwke gaf J. En plots voelde ik een goede stamp tegen mijn schouder en ze was weg… Hi hi van je collega's moet je het hebben ( maar het is je vergeven ). Ik kreeg mijn ademhaling de eerste 5min niet onder control.  Ik kon wel crawl zwemmen ! Plots had ik het gevoel dat ik toch mijn ritme gevonden had, maar dan keek ik omhoog en zag ik dus dat ik verkeerde kant aan het uitzwemmen was…  kwam zo goed als tegen een stil liggende boot terecht. Even corrigeren en terug weg J. Mijn bril was half gevuld met water dus dat was ook al niet optimaal. Eindelijk dan toch aan de boei geraakt draaien en terug wegwezen.Na een 21min dan toch uit het water gesukkeld, mijn wetsuit proberen los te krijgen en naar wisselzone lopen, mijn badmuts en brilletje had ik naar Eric gegooid wat eigenlijk niet de bedoeling is.

Aan de wisselzone aangekomen, beetje gesukkeld met wetsuit maar het vlotte wel, 2min 47sec, fietsschoenen aan helm op en weg wezen.

Bij het fietsen waren de zenuwen dus helemaal weg en kon ik er volledig voor gaan, ik had er zin in.
Het was een pittig parcours met rondjes van ongeveer 5,3km maar met 2 bruggen in.  Ik kan je garanderen dat dit niet gelachen wasmet zoveel wind.  Op sommige plaatsen duwde de wind je gewoon van opzij weg ! En dan in begin en einde van parcours moest je iedere keer 180 graden draaien wat er niet gemakkelijk op maakte om dan iedere keer weer op snelheid te komen. Na vier rondjes kwam ik aan in een tijd van 48'17" wat toch goed is voor een 27,5 gemiddeld op het fietsen, waar ikzelf content mee ben met zo'n pittig parcours met veel wind. Dus na vier rondjes terug de wisselzone in om de fietsschoenen te ruilen voor loopschoenen en helm af. hier is blijkbaar geen tijd van geregistreerd maar in de uitslag is wel te zien dat ik 2 plaatsen heb goed gemaakt.
De wissel ging vlot.

Met zware kuiten vooral begon ik aan het lopen,5km hadden we voor de boeg. Het voelde precies aan alsof ik niet vooruit kwam, maar na een ronde van 2,5km riep Eric me toe dat ik aan ongeveer 6min de km aan het lopen was, ik had zoiets van :  ‘waw, ik ben goe bezig !’ Ja fier op mezelf ! Dus : nog maar één rondje en het zat erop voor mij, na nog goed aangemoedigd te worden door Eric, de kinderen, Catherine, Stijn en Sofie. Ik heb de 5km afgelegd in 32 min. Ik ben heel tevreden over de finish gekomen dol gelukkig dat ik het gehaald heb. En nog sneller als verwacht, en niet laatste, 1u46m04sec. Dit is mooi meegenomen en op naar de volgende !

Dank je wel aan mijn hubbie  Eric, zoals Griet dat zo mooi zegt, voor de steun en de hulp, aan mijn kids voor supporteren en het lange wachten op mama, natuurlijk de fotograaf van dienst Catherine, onze Coach Stijn, Sofie, de vriendin van Steven, en mijn medekandidaten die me altijd steunen en aanmoedigen.

Wedstrijd TNF trail Challenge Merksem – 2 mei 2011

Blote Voeten Loop – 23 april 2011

Eerst zijn we met de ODS'ers en andere sportieve dames en heren het parcours van de triatlon van Geel (8 mei) gaan verkennen. Op het schema stond een fietstocht van 40km op het programma en die hebben we dus in groep afgewerkt. We waren met een mooie groep van acht. Bij het vertrek kende ik alleen maar Griet en Odile, maar dat kwam vlug los door bij het ‘ronddraaien’ eens naast iemand anders te gaan fietsen en zo aan de babbel te komen met een onbekende. Er fietste zelfs een dame met mee uit Bree, de gemeente van mijn afkomst… Toch raar hoe je elkaar kan ontmoeten hé.
Ik wist op voorhand dat het tempo hoger zou liggen dan wat ik zelf gemiddeld fiets, dus zat de schrik er een beetje in. Natuurlijk ben ik er nu achter gekomen dat in groep fietsen heel wat gemakkelijker is dan alleen te gaan fietsen. Beetje uit de wind gaan zitten en bijna aan de andere zijn wiel hangen… leuke tactieken moet ik zeggen om het jezelf een beetje gemakkelijker te maken als je even een dipje hebt. We hebben in totaal 47,5km gedaan op 1u48 is toch al mooi vind ik zelf. Ik was dan ook meer als tevreden dat ik het mee gefietst heb.

2de samenkomst!!!!!!! – 21 maart 2011

Zaterdag 19 maart stond onze tweede samenkomst met de ‘over de strepers’ op het programma. Opnieuw afgesproken aan het Sportkot te Leuven. Beetje zenuwachtig naar ginder vertrokken, want vandaag stonden er conditietesten op het programma. Wat er ons exact te wachten stond wisten we toen nog niet. Eenmaal ik opnieuw de andere ODS'ers ontmoet had, viel de spanning zo een beetje weg. Jammer dat medekandidate Griet niet kon meedoen aan de testen vanwege een oorontsteking, maar ik vind het dan toch nog knap van haar dat ze ons mentaal kwam ondersteunen. En mooie foto's kwam schieten. Dank daar voor hé Griet :)

Mijn "allereerste" blogje – 21 februari 2011

Ik had eind november een motivatiebrief gestuurd om me kandidaat te stellen voor het "project over de streep".Uiteindelijk kreeg ik een mailtje met de uitleg dat ik bij de zes laatste geselecteerde was,en dat ik op gesprek mocht komen.Super zenuwachtig vertrok ik dan op de afgesproken dag naar  het VTDL-kantoor in Leuven.Het gesprek verliep vlot, maar dat wou natuurlijk nog niets zeggen.

Het wachten duurde lang voor ik het verlossende mailtje van Stijn kreeg dat ik erbij was.Ik kon mijn ogen eerst niet geloven, ik erbij… WAUW, dit is mega! We maakte dan via mail een afspraak om de eerste keer eens met de vier geselecteerde samen te komen,ondertussen ging ik dus op zoek naar degene die geselecteerd waren samen met mij. Bleek het om 3 dames en 1 man te gaan.

Via google had ik Odile gevonden die reeds een blog had. Na wat heen en weer gemail via haar blog, belde ze me op met een leuk gesprek als gevolg. Later ook nog contact gehad met de andere dame via mail en opnieuw klikte het precies goed.

Op 19 Februari kwamen we dan voor de eerste keer samen. ‘s Morgens beetje zenuwachtig omwille van het feit dat ik niet wist wat me te wachten stond!!!!! Na kennis gemaakt te hebben met alle vier de kandidaten, mochten we ons gaan omkleden om  eerst onze kledij even passen voor we het zwembad in mochten duiken. Leuk om te zien wat we allemaal zouden krijgen. Toch tof zo allemaal hetzelfde pakje. Na de wieleruitrusting en de trisuit, kwamen we toe aan de wetsuit ….,  Pfff, amai dat was niet eenvoudig om aan te krijgen, gelukkig kregen we wat tips van Stijn hoe dat we dat best aanpakten. Eens de wetsuit aan, mochten we het water in. Ohhh, wat een raar gevoel was mijn eerste reactie… na enkele lengtes voelde het als iets beter aan en kwam ik tot de vaststelling dat het een stuk makkelijker zwemt. Om een wetsuit aan te trekken heb je wat tijd want dat gebeurd voor de wedstrijd… hem uitdoen is ‘part of the game’ en doe best zo vlot mogelijk. Na wat uitleg van onze coach was het aan ons. Ik vond dat het nog vrij vlot ging,maar vraag me dit niet nog eens op een wedstrijd,want ik denk dat het onder spanning heel wat minder vlot lukt. Daarna dus terug het water in… een heel stuk kouder zo zonder wetsuit.We kregen wat techniek training, en vele tips die zeker welkom zijn.

Ons eten hadden we daarna wel verdiend, een lekkere spaghetti smaakte toen nog extra goed. Ondertussen ook de bespreking gedaan van de wedstrijd in de toekomst, bespreken van ons dagboek en een volgende afspraak om opnieuw samen te komen.Erna vertrokken we naar de piste om onze looptraining er te voltooien, opnieuw weer veel nuttige uitleg gekregen die we zeker in de toekomst kunnen gebruiken,waarvoor onze dank aan onze trainer Stijn.Onze dag eindigde met een paar ludieke foto's, nu afwachten tot we ons schema krijgen, en dan kunnen we erin vliegen of net omgekeerd het eerst even rustig aan doen. Mijn gezin staat volledig achter mij, dus wat kan er fout gaan.

Tot de volgende

Groetjes

Nancy