VTDL - Vlaamse Triatlon & Duatlon Liga

Slotinterview Katinka

Slotinterview Katinka, afgenomen voor stop&go begin september 2009.

De liga wenst Katinka verder veel succes met haar ambities en haar tri- of duatloncarrière...

stop&go: Ben je geslaagd in je doelstellingen die je gepland had?

Katinka: Ja, ik had triatlon4fun voor ogen, maar al snel zag Stijn dat ik mijn grenzen beter wat zou verleggen, dus deed ik mee aan 1/8ste triatlons.

stop&go: Welke verwachtingen werden ingelost en welke niet?

Katinka: Ik ben heel blij met de begeleiding die we hebben gekregen, zo heb ik mijn eerste stapjes in de triatlonwereld kunnen zetten. Dat duwtje in de rug doet heel veel, wie weet zou ik hetzelfde hebben kunnen bereiken zonder het project ‘Over de Streep’?! Mijn verwachtingen werden dus zeker en vast ingelost.

stop&go: Wat vond je van het project ‘Over de Streep’?

Katinka: Een unieke kans om te starten met triatlon, op recreatief niveau, voor mij. Toen ik mij kandidaat stelde had ik nooit durven dromen dat ik werkelijk ging opgebeld worden… en toch gebeurde het. Het was een zeer boeiend en sportief jaar. Hopelijk kan ik mezelf volgend seizoen genoeg motiveren om er weer voor te gaan.

stop&go: Wat zou je aanbevelen aan andere leeftijdsgenoten die ook als recreant willen beginnen?

Katinka: Ik zou aanraden om eens in de buurt een recreatieve wedstrijd te gaan bekijken. Misschien heb je mensen in je omgeving die eens met je willen deelnemen aan een trio triatlon. Of je kan eens deelnemen aan een Just4fun wedstrijd… ik ben er zeker van dat je dan meer wilt en stilletjes aan de microbe te pakken krijgt! Voor wie het zwemmen niet ziet zitten, je kan bovenstaande disciplines ook terugvinden in duatlon.

stop&go: Welke ervaring is jou het meest bijgebleven binnen dit project?

Katinka: Vooral de vooruitgang is me bijgebleven, ik stond ervan versteld dat je met de juiste trainingen toch veel vooruitgang kunt boeken. Daarnaast heb ik 3 toffe mensen leren kennen die ook kennis maakten met triatlon en uiteraard vergeet ik de goede contacten met de VTDL en Stijn Demeulemeester niet!

stop&go: Ga je verder met triatlon/duatlon en zoja, welke objectieven heb je nog? Indien niet, waarom niet?

Katinka: Uit mijn vorige reacties valt het antwoord al op te maken; ja ik ga door! Als ik van kwetsuren en tegenslagen gespaard blijf wil ik deze winter vooral mijn zwemmen en lopen op peil houden. Ik zal in het najaar deelnemen aan enkele joggings in de buurt. Na de winter zou ik dan opnieuw starten met enkele zwemlopen, om het wedstrijdritme weer te pakken te krijgen en hopelijk kan ik in april weer starten met enkele 1/8 triatlon… waar het zal eindigen volgend seizoen weet ik niet. Ik wil vooral mijn tijden verbeteren op de achtste, maar ik sluit niet uit dat ik ooit eens een vierde probeer te doen… Gemotiveerd ben ik in ieder geval!

stop&go: Andere…?

Katinka: Ik zou graag iedereen bedanken die bij het project ‘Over de Streep’ was betrokken, voor de begeleiding, trainingsschema’s, kledij, publiciteit en nog zoveel meer! Ik hoop dat we toch wat contact kunnen houden volgend jaar en we komen elkaar (ook de medekandidaten) zeker en vast nog eens tegen op één of

andere wedstrijd. Arno, Sven en Thomas, ik hoop dat zij ook doorzetten en op hun eentje proberen de prestaties te verbeteren volgend seizoen. Veel succes aan alle drie!!

Coach Stijn: Bij Katinka is alles zo vlot gelopen, ze maakte zo snel vooruitgang dat ik nauwelijks zelf kon volgen. Ze moet niet teveel kijken naar tegenstanders, zich niet teveel bezig houden met tijden en vooral kijken naar haarzelf. Natuurlijk wil ze zich vergelijken en zo iets werkt ook motiverend maar ze dient er vooral voor te zorgen dat ze fun blijft hebben. Stap voor stap opbouwen en heel veel genieten. Je moet op training geen 12kilometer lopen om een 10kilometer loopwedstrijd te kunnen finishen. Vooral uitgerust aan de wedstrijden starten en dan zullen de inspanningen lonen. Rust is de belangrijkste training. En met rust bedoel ik niet enkel in je luie zetel zitten, maar vooral ook heel rustig trainen om te recuperen.

RESULTATEN KATINKA:

Jogging 5km Eernegem 21 maart: 3e dame – 28’16”

Zwemloop 500m-5km Wachtebeke 29 maart: 25e dame (totaal 80) – 15’20”

Jogging 4,5km Menen 12 april: 5e dame (totaal 19) - 23'05"

Jogging 10km Oostende 19 april: 32e dame cat. (totaal 117) -51'45"

Jogging 3,5km Knokke 1 mei: 32e dame cat. (totaal 370) - 17"17'

Zwemloop Oostkamp 17 mei: 3e dame  (totaal 9) – 22’20”

Zwemloop Avelgem 31 mei: 4e dame (totaal 4) - 15'45

Jogging 10km Nacht van West-Vlaanderen 19 juni: 55e dame (totaal 213) - 53'13

Just4fun Brasschaat 28 juni: 35'

TRIATLON 1/8 Kortrijk 12 juli: 26e dame (totaal 31) - 1h35'28

Triatlon 1/8 Gent 23 augustus: 59e dame (totaal 180) – 1h29’11”

Triatlon 1/8 Oedelem 12 september: 11e dame (total 31) – 1h15’37  

mooie afsluiter

Zaterdag was het zover, onze eerste trio-wedstrijd in Wenduine zou om 13u van start gaan. Er was eind vorige week nog twijfel of ik zou kunnen deelnemen, want een hardnekkige verkoudheid kwam vanuit het niets opduiken… gelukkig voelde ik me tegen vrijdagavond al wat beter en zaterdag kon ik toch mijn loopgedeelte afwerken.

Sven sprong in wave 2 om 13.20u de Noordzee in. Hij zwom er 1km in het toch al frisse water in deze periode van het jaar. Gelukkig was het zonnetje van de partij en kon iedereen, ook de supporters, genieten van een mooie herfstdag aan zee.

Ik liep wat met Sven mee over het strand, want hij moest nog een eindje lopen tot aan de wisselzone, en zag dat het goed was! Daarna was Thomas aan beurt, voor zijn eerste wedstrijd dit seizoen toonde hij veel doorzettingsvermogen op het toch zeer lastige fietsparcours in het zand. Na 25km wisselden we de chip en begon ik aan de 8km-loop op het strand, richting Blankenberge. Amai dat was een eind… 2km heen, 2km terug en dan nog een keer. Dat viel dik tegen, ook al die golfbrekers onderweg maakten het er niet gemakkelijker op. Uiteindelijk kwam ik toch nog met een redelijke tijd op de dijk aan.

We finishten uiteindelijk als 13^de trio, maar voor ons was het puur FUN! Onze eerste wedstrijd samen en tevens ook een afsluiter van het project “Over de Streep”.

Ook ons coach Stijn Demeulemeester en Sofie (VTDL) waren aanwezig om voor ons te supporteren en om deze unieke gebeurtenis vast te leggen.

Na de wedstrijd dronken we er samen nog één en kregen we nog heel wat tips van Stijn over hoe het nu verder moet. In mijn geval moet ik eerste en vooral 3 à 4 weken totale rust nemen, geen sport!! Mijn lichaam is uitgeput en ook mentaal zit ik er wat door, de batterijen moeten dringend weer opgeladen worden. Daarna raadt Stijn me aan om tijdens de wintermaanden vooral het lopen en zwemmen te onderhouden, maximum 3 trainingen per week en zeker niet intensief. Pas in februari kan ik weer beginnen opbouwen en toewerken naar de eerste wedstrijden. Waarschijnlijk doe ik wat loopwedstrijden, zwemlopen en dan vanaf april/mei mijn eerste sprint of achtste triatlons. Ik hoop alleen dat ik mezelf voldoende kan motiveren om weer te starten met opbouwende trainingen na de winter…

Stijn zegt me dat ik misschien ook al eens kan denken om volgend seizoen een kwart mee te doen, om het eens gedaan te hebben. En dat zou dan weer mijn doel zijn om een seizoen verder te gaan.

Dus je ziet het, ik heb de microbe te pakken en ik doe voort… stap per stap… alles mag, niets moet en vooral de fun is heel belangrijk!!

Vele groetjes, Katinka (27/09/2009)

"Eerste dame"... was het maar waar

Wat een wedstrijd was dat in Ieper…

Ik stond er aan de start voor de sprint afstand (750/20/5). We zwommen in de Zillebekevijver. Na wat getrek en geduw kon ik toch iets voorbij halfweg een mooi tempo houden. Uit het water gekomen verloor ik mijn weg in de wisselzone (onoverzichtelijk en te kleine nummering)… ik verloor er wat tijd en moest dan nog het wetsuit uitkrijgen. Ik sprong op de fiets voor 3 ronden. Ik zocht meteen het wiel op van een andere dame, die ongeveer dezelfde snelheid had als ik. We vlogen aan 43km/u op de rechte stukken en haalden zelfs enkele mannen in. Tot we plots na 15km in de wisselzone stonden… we begrepen er niets van… tot we hoorden dat een seingever zijn werk niet had gedaan. Blijkbaar zaten wij op het parcours van de kwart triatlon (grote toer) i.p.v. 3 kleine toeren… Ik begon toch al vloekend te lopen, de organisatoren moesten wat aanhoren van ons… (sorry daarvoor!). Toen ik halfweg het eerste rondje liep (door de Menenpoort) hoorde ik mensen zeggen “proficiat je bent de eerste dame”… ik wist niet wat ik hoorde, maar vermoedde al dat er iets niet pluis was.

Toen ik na 5km over de streep liep kondigde ook Stefaan (VTDL) aan dat ik de eerste dame was en er klonk een applausje… maar ik liep neen-schuddend over die streep!!

Het was een raar gevoel… ik wist niet hoe ik moest reageren. Maar al snel bleek dat al wie achter mij toekwam razend was… en terecht. Ik was niet de rechtmatige eerste dame…

Alles werd met de organisatie besproken, ze hebben zich verontschuldigd voor het “povere” werk van één seingever en uiteindelijk stonden de 3 welverdiende eerste dames op het podium. Wij krijgen van de organisatie ons inschrijvingsgeld terug… wat toch een mooie geste is.

En ik ben toch eventjes (in gedachten) eerste dame geweest!!

Het was dus een hectische wedstrijd, zo moeten er niet te veel zijn… mijn lichaam is moe en mijn voet doet weer pijn. Ik snak naar een beetje rust.

Nog even doorbijten en zaterdag kunnen we met ons team “Over de streep” het triatlonseizoen in schoonheid eindigen. Sven zal 1km in zee zwemmen, Thomas zal 20km fietsen op het strand en ik neem de 8km strandloop voor mijn rekening. We  hopen dat Arno komt supporteren. Stijn en Sofie zullen ook van de partij zijn.

Maar het begint in mijn hoofd te spelen dat het jaar er bijna op zit… het was zeer tof, ik heb veel bijgeleerd en heb behoorlijk wat progressie gemaakt… ik kan daar alleen maar heel tevreden mee zijn. Hopelijk moet ik geen traantje laten bij het afscheid… dat zou mijn “ironwoman” imago niet ten goede komen ;-)

Iedereen die ons nog aan het werk wil zien in de blauwe pakjes, kom naar De Haan, zaterdag vanaf 13u!

Tot dan, Katinka (21/09/2009)

onverwachts heel druk

Naast triatlon hebben we ook nog een normaal leven natuurlijk… we zijn al eventjes aan het uitkijken om een ander huis te kopen. Dringend was het niet, maar als we even rondreden en een leuk huis zagen die te koop stond, brachten we een bezoekje. Bij het tweede huis dat we bezochten was het meteen prijs. Het huis beantwoordt volledig aan onze wensen en we besloten dan ook om de knoop door te hakken. Alles kwam in een stroomversnelling en van trainen kwam deze week niet veel in huis.

Om het kort te maken… vrijdagavond ondertekenden we de compromis, daarna vertrok ik met mijn ouders naar Oedelem voor de triatlon die er zaterdag op het programma stond en mijn man bleef thuis. Tijd om te vieren was er niet!

Niet ideaal om een wedstrijd voor te bereiden dus… ik lag ook al enkele nachten wakker, dus wat slaaptekort maakte het extra zwaar.

Er waren een 6-tal mensen aanwezig om mij aan te moedigen, dus mocht ik hen ook niet teleurstellen. Het zwemmen was afzonderlijk, daarvoor moesten we in de voormiddag naar het zwembad in Beernem. Ik zwom er 400m in 7’09”.

’s Namiddags mochten we starten met fietsen volgens de gezwommen tijd, ik stond op plaats 61 van de 229 deelnemers. Ik kon 2 van de 3 ronden in het wiel rijden, dat ging zeer snel, maar in de laatste ronde moest ik lossen, ik pikte even later dan wel het wiel van één fietser mee, maar dat ging niet zo goed. Redelijk uitgeput sprong ik van de fiets en begon te lopen. Het was zwaar, mijn kuiten verzuurden en ik kreeg steken in de zij. Uiteindelijk kwam ik na 1u15’37” over de streep. Ik was 11^de dame op 38.

Ik was helemaal leeg, ik kon de eerste 10 minuten zelfs niet praten… mijn supporters keken me aan en dachten… ocharme!

Ik ben toch blij dat het goed is gegaan tijdens deze zeer drukke periode.

Of ik volgend weekend zal starten in Ieper weet ik nog niet… ik zal de komende week afwachten, maar ik zit momenteel totaal door mijn krachten.

Even recuperen dus!

Groetjes, Katinka (13/09/2009)

eventjes paniek

Zoals verwacht werd het een drukke week. Een combinatie van de eerste schoolweek, het huishouden, dochter die moet gaan zwemmen en mijn trainingen maakten er een week van met weinig rusttijd. Ik heb in totaal 6 trainingen gedaan : 4km gezwommen, 63km gefietst en 16km gelopen.

Verbazend genoeg stond ik elke dag zonder stress op het werk… zou dat met die avondtrainingen te maken hebben… na het werk nog even ontspannen is wel leuk!

Tegen het einde van de week werd het wel wat zwaar, mijn spieren voelde ik elke dag meer en meer en toen ik vrijdag na mijn 10km loop bijna niet meer op mijn voet kon staan was ik even in paniek. Het was de eerste keer dat ik daar pijn had, maar ik vermoed dat het komt omdat ik mijn voet wat anders heb geplaatst de laatste kilometers, want ik had wat pijn in de knie…

Zaterdag kon ik bijna niet stappen, maar zondag ging het gelukkig al beter. Zaterdagavond ben ik wel nog gaan zwemmen en dat bracht wat verlichting in de pijnlijke voet en ook zondag op de fiets had ik er geen last van. Nog een voordeel van triatlon, je kan toch verder sporten door één sport wat naar de achtergrond te verschuiven.

Maar dat was nog maar eventjes paniek… het ergste moest nog komen.

Ik draag al van jongs af aan contactlenzen en dat is heel handig bij het sporten. Ware het niet dat ik vaak last heb van droge ogen. Ik wilde daar een oplossing voor en trok naar een gekend opticien. Mijn ogen werden een maand geleden volledig gecontroleerd en ik kreeg nieuwe lenzen mee om uit te testen. Toen reeds zei men dat mijn ogen er wel vermoeid uitzagen en dat ik beter eens een tijdje mijn bril zou dragen. Maar we vertrokken toen net op reis en met al dat sporten kwam ik er niet aan toe.

Zaterdag had ik opnieuw een afspraak bij de opticien… maar die had minder goed nieuws. Mijn ogen zijn verslechterd en geïrriteerd… nu was er geen discussie meer mogelijk : 1 maand geen lenzen! Ik kreeg een krop in mijn keel bij het verdict en dacht meteen aan al dat sporten en vooral het zwemmen zonder lenzen… dat kan toch niet!! Ik zie geen steek zonder lenzen of bril.

Na een beetje aandringen begreep de vriendelijk dame wel mijn probleem en besloot me 5 daglenzen mee te geven die ik enkel mag dragen voor een wedstrijd of om te gaan zwemmen, dan moeten ze onmiddellijk weer uitgehaald worden. Oef dat was toch al iets!

Dus nu een maandje tanden bijten en dan weer op controle, hopelijk is alles dan hersteld en mag ik toch nog lenzen dragen in de toekomst… want dat is nog niet zeker!

Ondertussen zit ik in de laatste rechte lijn naar drie wedstrijdweekends, het wordt weer spannend!

Groetjes, Katinka (07/09/2009)

volle bak

In het begin van de week wachtte ik wat af hoe mijn trainingsschema er zou uitzien. Na mijn vakantie en die van Stijn wist ik niet goed wat te verwachten. Ik nam de maandag sowieso een rustdag na mijn zware wedstrijd in Gent en dinsdag kreeg ik een mail met mijn trainingen voor de rest van de week.

Ik ben het niet meer gewoon… er stonden 6 trainingen op het programma, in totaal moest ik 4km zwemmen, 50km fietsen en 16 km lopen. Zondag  moesten we naar een 65-jarig jubileum van mijn grootouders… dus van trainen kwam die dag niets in huis.

Nu ik een koersfiets heb is mijn vader er graag bij om met me mee te gaan fietsen en me de kneepjes van het vak te leren kennen. Deze week moest ik leren in het wiel te rijden… niet zo gemakkelijk om te weten waar de beste plaats is. Er was hevige wind de hele week, dus die trainingen op woensdag en zaterdag waren zeer interessant.

Na initiatief van Thomas hebben we met z’n drieën (Thomas, Sven en ik) besloten om deel te nemen aan de coasttriathlon in De Haan op 26 september. Sven zal 1km zwemmen in zee, waarna Thomas 25km op het strand zal fietsen, daarna neem ik over en zal 8km lopen op het strand. Het wordt zeker en vast een lastige wedstrijd maar het zal heel tof worden omdat het gekoppeld wordt aan het afsluiten van ons “Over de streep”-jaar. Hopelijk kan Arno ook van de partij zijn!

Met het lopen op het strand in mijn achterhoofd, trok ik vrijdag naar zee. Ik heb een mooi toertje van 9km, waar ik 2km op het strand kan lopen (of op de dijk). Dit keer koos ik voor het zand, er was hevige wind, gelukkig op mijn rug, en het zand vloog me om de oren. Toen ik thuiskwam zat ik van mijn sokken tot mijn oren vol zand… hopelijk is het de 26^ste beter weer! Maar lopen op “hard” zand viel beter mee dan verwacht.

Het was een drukke week, niet alleen qua trainingen, maar ook op het werk begon de stress alweer  op te duiken. Dinsdag komt de eerste schooldag eraan en dan begint het schoolse ritme weer. Mijn dochter moet dit jaar 2x per week gaan zwemmen in de zwemclub, daarnaast nog mijn trainingen, de was en de plas… en het worden weer drukke tijden.

Nu eerst uitkijken naar de wedstrijd in Beernem/Oedelem, een sportieve tante en haar man komen me aanmoedigen, samen met mijn ouders… het wordt weer een leuk weekendje!

Vele groetjes, Katinka (30/08/2009)

de cirkel is rond

Mijn triatlonavontuur begon een jaar geleden, toen we met de familie in Blaarmeersen waren en daar de Mr. T recreatieve triatlon zagen. Daar besliste ik dat ik het volgende jaar ook op die blauwe atletiekpiste wilde aankomen! Ik startte op mijn eentje wat te trainen en zoals iedereen nu weet kwam iets later het project “Over de streep” op mijn pad…

Gisteren was de cirkel rond, ik liep over de streep op die prachtige blauwe piste in Blaarmeersen!

We waren net zoals vorig jaar al een dagje vroeger naar Gent getrokken en verbleven op de camping. Zo kon ik samen met mijn vader al eens het parcours verkennen.

Zondag stond ik om 8u op en nam een gezond ontbijt. Daarna gingen we allemaal naar de start van de just4fun wedstrijd kijken. Ik zou eigenlijk ook de just4fun meedoen, maar door het project en de fantastische trainingsschema’s van Stijn is er toch wat meer progressie gekomen dan verwacht en zo ging ik nu starten aan de 1/8^ste triatlon; 750m zwemmen, 20km fietsen en 5km lopen.

Daarna ging ik naar het onthaal en zette alles klaar in de wisselzones. De watertemperatuur was 23°, eigenlijk wordt er dan zonder wetsuit gezwommen… maar daar werd beslist dat iedereen zelf mocht kiezen. Dat was niet zo gemakkelijk… even wachtte ik af en zag toch dat er veel wetsuit aangetrokken werden… ik besloot het ook te doen. Zo zou ik toch wat minder vermoeid uit het water komen dacht ik.

Ik nam plaats aan het touw helemaal voorin de zwemgroep, vol zelfvertrouwen vertrok ik. Hier en daar kreeg ik weer een duw en er ging zelfs  iemand aan mijn been, waardoor ik een “lekkere”slok van het water binnenkreeg… maar na enkele meters vond ik mijn plaatsje en zwom in een mooi tempo naar de finish, ik deed dat in 15’.

De wissel ging iets minder goed omdat de wetsuit moeilijk van mijn rechterenkel schoof, daar zat immers een chip. Met wat gevloek lukte het toch en sprong ik op mijn fiets. Ik dacht nu ik een koersfiets heb moet dat fietsen geen probleem zijn, mijn vader had me gezegd om in een groepje mee te rijden, omdat er ook een heel eind tegen wind werd gereden. Vol goede moed pikte ik het wiel mee van een andere dame, maar al snel moest ik lossen… daarna kwam een groepje me voorbijrazen, ik probeerde mee te glippen, maar na 100m moest ik weer afhaken. En zo ging het 20km lang verder… jammer maar die dames reden 36 à 40km/u… te snel voor mij! De fietsproef legde ik af in 42’37”.

De volgende wissel ging vlot, en ik startte met lopen met wat stramme dijen. Ik had die blijkbaar toch wat geforceerd bij het fietsen. Ik besloot het eerste rondje rustig aan te doen en wat uit te rusten. Ik  nam kleine stapjes en voelde me al wat beter. Toen ik aan de laatste ronde begon was ik euforisch, ik liep op wolkjes.. yes ik was er bijna!!

Mijn familie zat in de tribune en bij het binnenkomen van de topsporthal werd ik nog net ingehaald, ik klampte aan en zette op het einde de sprint in, ik voelde me onoverwinnelijk en kon haar nog voorbijsteken! Wat voelde ik me toen goed.

Na wat recupereren kwam ik nog een collega van het werk tegen die ook in Bredene woont… ik wist niet dat ze ook aan triatlon deed en ze eindigde zelfs als 2^de van haar categorie! Goed gedaan Daniëlle!

Ik heb nu wat puntjes die nog beter en sneller kunnen, dus trainen is de boodschap. Jammer genoeg begin ik morgen ook opnieuw te werken, dus zal het weer wat loop en vliegwerk worden.

De volgende wedstrijd is op 12 september in Beernem/Oedelem.

Vele groetjes, Katinka (24/08/2009)

de knoop doorgehakt

Het was een eigenaardige week. Stijn, de trainer, was met verlof dus diende ik zelf te kijken welke trainingen ik zou doen. Dat was weer even wennen om het ritme terug te vinden. Motivatie had ik genoeg, na die 3 weken vakantie begon het weer te kriebelen om regelmatig te gaan sporten en met 3 wedstrijden in het vooruitzicht zag ik het helemaal zitten.

Ik begin ook stilaan aan het einde van  ons “Over de Streep” jaar na te denken en vraag me af of ik het alleen zal kunnen… trainen op mezelf en klaar zijn voor triatlonwedstrijden… Het zal in ieder geval raar doen als ik er plots alleen voor sta.

Ik had ook al mijn vader en man gesproken over het al dan niet aankopen van een koersfiets. Ik rijd momenteel met een mountainbike/citybike mee in de recreatieve wedstrijden. Maar ik merkte al snel dat het geen gelijke strijd is… ik puf en blaas me te pletter en anderen met een koersfiets zoeven me voorbij… leuk is anders. Ik heb nog nooit op een koersfiets gereden, maar mijn vader is fervent wielrenner en hij kon me toch vertellen dat het heel wat beter zou gaan.

Dus hakte ik de knoop door : ik ga verder met triatlon en koop een koersfiets!

Ik begon deze week wat te kijken op tweedehands websites en vond enkele mooie koersfietsen. Ik heb ook een aantal fietswinkels afgelopen om informatie op te doen en om te horen voor welke prijs ik een degelijke fiets kon kopen. Na veel denkwerk besloot ik vrijdag met mijn vader naar een (tweedehands-) fiets te gaan kijken, we waren beiden meteen verkocht. Het is een fietsje op mijn maat die slechts 200km heeft gereden, er is geen schrammetje aan het en het materiaal is degelijk.

En zo heb ik nu mijn allereerste koersfiets.

Meteen wilde ik een testrit maken en reed zonder moeite 30km, wat een verschil… geen vermoeide benen, ondanks het mooie tempo dat ik reed. Ook zondag heb ik samen met mijn vader 40km gereden en hij zag dat het goed was…

Naast die fietstrainingen heb ik deze week nog 9km gelopen, wat verrassend vlot ging. En ik ben op vrijdagochtend om 7.30u aan het zwembad gaan staan (om de massa te ontwijken) en heb er een training van Stijn (die ik nog had van vroeger) gedaan.

Zaterdag zijn we met zijn drieën naar het strand getrokken waar mijn man en ik aan powerkiting met mountainboard hebben gedaan. Dat is ook zeer intensief vooral voor de arm- en borstspieren. Tel daarbij dagelijks nog wat fietskilometers met de gewone fiets met mijn dochter achterop en zo had ik toch een drukke trainingsweek.

Nu misschien een recuperatieweekje, want volgende zondag staat een Ladies sprinttriatlon op het programma in Gent.

Groetjes, Katinka (16/08/2009)

Vakantie - 19 juli tem 9 augustus

Onze jaarlijkse grote reis zit er weer op. We trokken dit jaar naar Frankrijk en doorkruisten de Auvergne, prachtige streek met heel wat bergen!!

Met Stijn had ik afgesproken dat ik het 3 weken rustig aan zou doen, gezien ik heel diep was gegaan tijdens de wedstrijd in Kortrijk had mijn lichaam recht op wat rust. Ik heb trouwens heel wat getraind de afgelopen maanden, als ik dan bekijk van waar ik kom  kan ik alleen maar blij zijn met de vooruitgang.

Stijn wist wel dat ik geen 3 weken stil zou zitten op reis en ik mocht ook vrijblijvend de loopschoenen aantrekken en fietsen en zwemmen wanneer ik er zin in had. Alles mocht, niets moest! Dat was ook eens leuk, maar ik merkte al snel dat het moeilijker was dan gedacht om niets te doen.

Tijdens de eerste week heb ik 3x gefietst (met het gezin) en 2x gezwommen in een prachtig openluchtzwembad van 50m! Zalig was het. Ik had net voor het vertrek een tweedehands-wetsuit van  Sailfish op de kop kunnen tikken en die wilde ik in een meer natuurlijk ook eens uittesten… er stonden wel een aantal mensen te kijken en die vroegen zich af wat ik in godsnaam zou gaan doen in dat “surfpak” zonder surfplank… maar ik trok me er niets van aan! Het pak past goed.

Sinds mijn loopwedstrijd in Torhout heb ik een ontsteking in de aanhechting van een spier in de liesstreek. Ik heb er alleen last van als ik meer dan 5km aan het lopen ben, maar hevige pijn heb ik niet. Ik kreeg wel een zalf van de dokter en Stijn raadde me aan het lopen eerst wat achterwege te laten en dan stilaan weer op te bouwen, 2km, 3km, … Dat deed ik dan vanaf de tweede week… maar minder dan 4km… daar trek ik mijn loopkledij niet voor dacht ik!

Dus heb ik regelmatig 4 à 6km gelopen langs de Loire of rond een mooi meer… en af en toe eens helemaal bergop tot aan de kerk van een dorpje die zoals vaak bovenaan het dorp staat!!

Ook tijdens het fietsen heb ik de bergen  leren kennen. Ik heb in Kortrijk zwaar afgezien op de “heuveltjes”… dus besloot ik wat te trainen op het klimmen. Op de Super Bess sprong ik op de fiets maar voelde al snel mijn hart in mijn keel kloppen… mijn dijen deden pijn… pffffffffff! Klimmen is niets voor mij dacht ik op dat moment en liet me in vogelvlucht weer naar beneden vallen…

Klimmen is een kunst op zich… mits oefening zou het toch wat beter moeten gaan in de toekomst, dus zal ik in mijn eigen streek toch af en toe eens bewust een brug of molshoopje moeten gaan opzoeken.

Gelukkig is de volgende wedstrijd in Gent op vlak terrein. Ik ben benieuwd hoe ik daar zal presteren. Ik heb nu nog 2 weken om er volop voor te trainen!

Groetjes, Katinka (09/08/2009)

1/8e triatlon Kortrijk

Zaterdag trokken we naar Kortrijk. Er werd dan het BK duatlon gehouden en we wilden daar ook een kijkje gaan nemen. Ook ter voorbereiding van mijn 1/8ste recreatieve triatlon de volgende dag wilde ik wel eens de wisselzones & parcours zien. Mijn man en ik hadden de fietsen bij en deden een verkenning, al snel begreep ik waarom er op de site “heuvelend fietsparcours” vermeld stond…

Het weer was niet zo schitterend, af en toe een bui, maar de sfeer was tof en we konden schuilen onder één van de vele tenten. ’s Avonds besloten we nog een kijkje te gaan nemen in het centrum van Kortrijk en er een (gezond) hapje te gaan eten. Tot onze verbazing stond er een muziekshow op het programma ter gelegenheid van de Vlaamse Feestdag… ook mijn dochter was blij om Fré Souffriau (Mega Mindy) eens in levende lijve te zien. We vertrokken wat vroeger terug naar de motorhome omdat ik tijdig mijn bed in wilde kruipen, het zou de volgende dag een zware dag worden!

Ik kon niet meteen de slaap vatten, 101 vragen schoten door mijn hoofd… zal dat lukken met het wetsuit, zal ik na het zwemmen nog kunnen fietsen en zal ik na dat heuvelend fietsparcours van 23,5km nog één stap kunnen lopen… pffffff ik werd nerveus!

Na een moeilijke nacht werden we om 8u wakker, we stonden ook dicht bij het secretariaat en de 2de wisselzone. Ik probeerde enkele boterhammen naar binnen te wurmen, maar dat ging moeizaam… zenuwen.  Ik haalde mijn wetsuit af bij de VTDL-stand (die ik mag gebruiken tijdens wedstrijden) en haalde mijn nummer en chip af. Mijn man zette mijn fiets klaar en ik maakte alles klaar voor de wisselzones. Al snel was het 10u, de start was voorzien om 11u. Ik besloot rustig aan naar de start te fietsen met mijn wetsuit mee in een zak. Ik plooide me in de wetsuit en stond klaar voor de start. We mochten even inzwemmen, wat heel tof was, want voor mij was het de eerste keer zwemmen met een wetsuit.

Daarna volgde de officiële start, met zo’n 170 deelnemers, waaronder dames, heren en trio’s sprongen we het kanaal in. De eerste 350m was het vooral spartelen, duwen, trekken en stampen… pas na het draaien kon ik mijn eigen ritme zwemmen en gleed ik mooi door het water. Voor ik het wist was ik al weer aan de plaats waar we uit het water moesten… ik was weinig vermoeid.

Ik trok rustig mijn wetsuit uit en maakte me klaar voor de fietsproef, de eerste meters gingen vlot tot we op het heuvelend parcours kwamen. We moesten 2 ronden fietsen waar telkens 2 serieuze kuitenbijters in zaten. Mensen stonden te kijken bovenaan de klim… waar ik op mijn kleinste versnelling aan 11km/u naar boven trapte. Op een gegeven moment dacht ik echt dat ik zou moeten afstappen, maar ik zette door. Er volgde dan steeds een heel stuk bergaf, dat was zeer welkom en daar kon ik even recupereren en iets eten en drinken. We passeerden langs de aankomst en ik werd aangemoedigd door mijn man en dochter maar ook door medewerkers van de VTDL en zelfs door mensen die ik niet ken… zou ik toch een beetje een BV geworden zijn?!

Toen begon het pas, ik moest nog zo’n helse toer fietsen en dat was puur op karakter, mijn dijen brandden en mijn hartje klopte hevig… maar ik geraakte in de wisselzone. Ik liet mijn fiets achter en begon aan het 3,5km lange loopparcours. De overgang was even wennen, maar ik vond verbazend snel een mooi ritme. Op het einde moesten we ook nog een heuveltje op en dan de finish… oef!

Ik was compleet op, leeg,… amai zo’n sportieve uitdaging ben ik nog nooit van mijn leven aangegaan. Ik ben echt tot het uiterste geweest en was heel blij dat ik weer maar eens de streep heb gehaald. Achteraf was ik toch nieuwsgierig naar de uitslag en zag dat ik bij de dames als 26ste op 31 eindigde. Ik legde alles af in een totale tijd van 1:35:28 en dat met een mountainbike, terwijl bijna alle anderen met een koersfiets reden. Dus kan ik niet anders dan tevreden te zijn met deze uitslag, het was tenslotte ook mijn eerste 1/8ste triatlon. Ik denk dat dit de afstand is voor mij en waarvoor ik zal blijven trainen om een beter tijd neer te zetten.

Maar eerst 3 weken vakantie, veel rusten en af en toe wat trainen.

Ik wil bij deze graag de mensen van de VTDL bedanken omdat ze steeds vertegenwoordigd zijn en ons komen aanmoedigen maar ook alle andere mensen langs het parcours die me steeds weer een klein beetje moed geven om verder te gaan. Ook Stijn Demeulemeester, die ondanks zijn drukke bezigheden toch de tijd vindt om wekelijks een mooi trainingsschema samen te stellen, verdient een pluim. En last but nog least, mijn man en dochtertje die er steeds bij zijn om me bij te staan bij alle wedstrijden!! Een dikke merci!

En voor wie het nog niet wist, triatlon is zwaar, vermoeiend maar geeft zoveel voldoening dat je steeds weer uitkijkt naar de volgende! Voor wie wel eens wil maar niet goed durft…gewoon doen!! Er komt zeker wel een just-4-fun wedstrijd voor in de kalender die in jouw agenda past!

Mijn volgende blog komt er pas binnen een paar weken aan. Geniet ook van het (hopelijk) mooie weer en tot binnenkort!

Groetjes, Katinka (13/07/2009)

vakantie

Oef het is vakantie! Ik ben bij de gelukkigen die 2 maanden vakantie heeft, gezien ik in het onderwijs werk…  Maar vergis u niet, wij zien vaak af tijdens het schooljaar dus is die vakantie soms meer dan broodnodig ;-)

Nu kan ik me weer wat meer bezighouden met triatlon, op het einde werd het wel wat zwaar om alles te blijven combineren : werk, deliberaties, ouderavond, huishouden, gezin, feestjes, triatlon Brasschaat… tijd om de broeksriem weer aan te trekken en goed te trainen.

Ik kan nu ook weer wat meer gaan piekeren over mijn eerste 1/8ste triatlon, die er ineens vlugger is dan gedacht… nog één week… ! De twijfel slaat ook toe na mijn deelname in Brasschaat of ik die afstanden zal kunnen afwerken. Als ik me probeer voor te stellen hoe ik me zal voelen na 700m zwemmen en 23,5km fietsen (op heuvelend parcours) weet ik echt niet of ik nog 3,5km zal kunnen lopen. (Ik heb net gezien dat het 3,5km lopen is i.p.v. 5km, oef dat scheelt al iets!) Op de koop toe heb ik de laatste tijd wat last van een spierontsteking in de lies, die komt meestal na zo’n 2km opduiken… dat belooft!

Ik zal ook de eerste keer een triatlonwetsuit aantrekken en ermee zwemmen, jammer dat ik dat vooraf niet heb kunnen uittesten.

Al die onzekerheden maken me wel wat nerveus. Dus deze week zal ik mooi alle trainingen afwerken (zoals ik meestal doe!) en goed luisteren naar de raad van Stijn. En dan zien we wel hoe ik het ervan af breng.

Na Kortrijk zijn we nog een weekje thuis en dan vertrekken we voor 3 weken naar Frankrijk met de motorhome. Maar ik ben vast van plan ook daar te blijven trainen, weliswaar op een rustiger niveau, want daarna denk ik nog een paar 1/8ste triatlons te doen.

Dus te heet, koud of regen… we blijven trainen!

Groetjes, Katinka (05/07/2009)

Mijn doel: just4fun Brasschaat 28 juni 2009

Eindelijk  is het zover, na maanden trainen voor en verlangen naar een echte triatlon, is het zover. Weliswaar gaat het om zeer korte afstanden, maar je moet ergens beginnen natuurlijk. Op het programma stond voor mij 150m zwemmen - 7,5 km lopen - 2,5 km lopen. Voor mijn collega Sven en trainer Stijn stond een halve triatlon op het programma…

Ik had het afgelopen week druk op school, niet veel thuis en weinig tijd om te trainen dus. Daarenboven viel het feestje vrijdagavond goed in de smaak en daar moest ik zaterdag toch even van bekomen… en dat nadat ik 2 weken een bijna Spartaans regime had gevolgd!

Gelukkig voelde ik me zondagochtend weer kiplekker, ik kon op het gemak een stuk van het fietsparcours verkennen en ging kijken waar de wisselzones waren. Je moet toch je hoofd erbij houden waar je wat moet klaarzetten… bij een zwemloop is dat redelijk simpel. Hier lagen de afstanden al wat uit elkaar, gelukkig hadden we allemaal fietsen bij om op verkenning te gaan.

Ik mocht ook mijn wedstrijdpak, die was bedrukt met mijn naam, gaan afhalen aan de stand van de VTDL. We kregen nog een hartslagmeter en sportdrank cadeau… tof. Ik kwam Sven tegen aan de stand en polste even naar zijn vorm en dat viel blijkbaar goed mee, chapeau voor Sven! Op zo’n korte tijd een halve triatlon afleggen, dat is een hele prestatie.

Ook Arno en zijn mama kwam ik tegen, leuk om even met hen te kunnen babbelen. Arno startte net als ik bij de Just4fun wedstrijd.

Om 12u was het zover, we stonden klaar aan “de plas”. Eerst mocht de “elite” vertrekken, waaronder “onze” Stijn. Arno en ik konden hem nog vlug even aanmoedigen en dan spurtten ze allemaal het water in. Daarna startten de anderen die de halve afstand deden, waaronder Sven.

Dan was het onze beurt, ik had al even aan het water gevoeld en heel warm was het niet… ik droeg geen wetsuit, niemand trouwens van de just-4-funners. Het startsein werd gegeven en ik sprong het water in…. koud… even naar adem happen en me een weg banen langs de anderen. Velen vielen halfweg stil en dan was het even manoeuvreren om er voorbij te geraken en vooral om de juiste richting uit te zwemmen. Je ziet immers geen steek onder water…

Ik spurtte het water uit over de matten richting wisselzone, deed alles zoals ik het in mijn hoofd had voorbereid en sprong op de fiets. Ik had vorige week een opzetstuurtje op mijn MTB gemonteerd en dat moest ik natuurlijk uittesten… op de rechte stukken haalde ik toch een tempo van 31,5 km/u… heel tof!

Na 7,5km reed ik de poort van het kasteel van Brasschaat binnen op naar de 2de wisselzone. Daar moest ik enkel mijn petje opzetten en vertrekken. Toen begon ik af te zien… de eerste minuten na het fietsen voelden mijn dijen raar aan, daarna verbeterde het wel maar het was zo heet dat ik moeite had om een redelijk tempo te lopen. Gelukkig liepen we een heel eind in de schaduw van de bomen door het park van Brasschaat. We moesten nog rond de looppiste en dan nog een klein stukje naar de finish. Op de piste kreeg ik het echt lastig, ik moest trager gaan lopen, kreeg pijn aan mijn scheenbeen en voelde opnieuw steken in mijn heup… pffffff. Ik dacht meteen aan de collega’s die een halve triatlon aan het afleggen waren… amai hoe doen die dat!! Ik bleef op de tanden bijten en liep over de streep… ik had afgezien!! Maar het was ook zo leuk om te doen, die afwisseling, dat fietsen met dat mooie pakje, en dan dat laatste duwtje lopen.

Een klassement werd er niet opgemaakt maar mijn man heeft de tijd opgenomen en ik zou alles hebben afgelegd in 35 minuten. Moeilijk te vergelijken, gezien dit mijn eerste triatlon is, maar ik ben tevreden.

Nu mijn doel bereikt is en we merken dat ik het vlot heb gehaald gaan we de lat wat hoger leggen. Stijn stelt voor om vanaf nu enkele recreatieve 1/8ste triatlons mee te doen. Die afstand zou, mits aangepaste training, zeker moeten lukken.

Binnen 2 weken sta ik aan de start van mijn eerste 1/8ste triatlon in Kortrijk. Het gaat om 700m zwemmen - 23,5km - 5km lopen. Vooral het lopen viel me gisteren zwaar, ik heb al aan Stijn gevraagd om hier op te letten bij de volgende trainingsschema’s.

Weer een nieuwe uitdaging dus!

Katinka (29/06/2009)

Nacht van West-Vlaanderen en triatlon van Brugge

Deze week stonden er 6 trainingen (waarvan 1 loopwedstrijd van 10km) op het programma. Het zwemmen en fietsen ging heel goed, voor de rest was het een drukke week op school nu het examens zijn. Nog een duwtje en dan is het vakantie.

familiefeesten

 Deze week was een rustweek, dat wil zeggen: 1x lopen, 1x zwemmen en 1x fietsen. In het begin heb ik dan wel wat ontwenningsverschijnselen, maar na een dag of 2 begin ik weer volop van het “lekkere” leven te genieten. Een glaasje wijn, een frietje,… en op de koop toe ging er in om de hoek een pittazaak open…(14/06/2009)

Ik probeer al sinds de geboorte van ons dochtertje een platte buik te krijgen en wat gewicht te verliezen, met een kilo of 3 zou ik al heel gelukkig zijn. Maar helaas, hoeveel ik ook sport en hoe gezond ik ook eet… geen gram gaat eraf! Met wat kilootjes minder moet lopen nog beter gaan en ik zou me ook wat beter in mijn vel voelen, als ik die echte triatleten zie… pfffffff dan zakt de moed me soms in de schoenen. Zoals in Avelgem, mijn 3 tegenstanders waren scherpe figuren met spieren op de juiste plaats. Men zegt wel dat spieren meer of evenveel wegen als vet, maar dat is een schrale troost…

Deze week was rustweek en bovendien stonden er 2 familiefeestjes op het programma. Op zaterdag werden we verwacht op een doopfeest van een tweeling en zondag was vaderdag. Hoezeer ik ook mijn best doe om minder en gezonder te eten, als ik op een etentje ben is dat een onmogelijke zaak… helaas! Mijn vader is kok, een passie voor lekker eten werd me de paplepel ingegeven.

Dus ja, deze week rustig mijn trainingen afgewerkt en gefeest!

De komende week zal ik extra op mijn eten letten, ik heb me voorgenomen om veel pasta met groenten, fruit en yoghurt te eten. Ik zal thee, water en af toe een koffietje drinken. Zo hoop ik om toch wat scherper en fitter aan de start te staan van de 10km in de Nacht van West-Vlaanderen vrijdagavond.

Katinka

eindelijk triatlon op TV!

Met veel vreugde las ik op de site “www.3athlon.be” dat Exqi Sport de rechten heeft gekocht van verschillende triatlon wedstrijden. Deze week startten ze al met het WK ¼ triatlon in Madrid. Zowel de dames als herenwedstrijd werd verschillende keren uitgezonden, daarenboven had ik het ook nog eens opgenomen om zeker niets te missen…

Toen de vrouwen daar op een ponton netjes op een rij naast elkaar stonden, op mooie blauwe matten, kreeg ik al kriebels in mijn buik. Het “wauw” gevoel overheerste… zo’n prachtige omgeving en dan het startsein… prachtig gewoon die spurt in het water... en dat tempo. Ook bij de fietswissel probeerde ik geen glimp te missen en ik luisterde ook aandachtig naar de commentator zodat ik nog iets kon bijleren. Dan nog 10km lopen die eindigde in een heel spannende spurt… waarbij (met fotofinish) Hewitt won.

Ook de wedstrijd van de heren volgde ik op de voet. Onze vier Belgen kwamen amper in beeld, alleen Peter Croes zag ik enkele keren tijdens het lopen, hij haalde uiteindelijk een 19de plaats. Een zeer sterke Brownlee won met een heuse voorsprong… amai die gast kan lopen…

Na deze uitzendingen had ik meteen weer zin om erin te vliegen. Er stonden 6 trainingen op het programma deze week. Bij het zwemmen zou ik voor het eerste 2,5km moeten zwemmen… maar op één uurtje tijd in een drukke baan, lukt dat amper… jammer dat we niet wat langer kunnen zwemmen. Alleen op zaterdagavond is er 1,5u uitgetrokken voor ons, maar ik ga voorlopig liever op dinsdag en donderdag zwemmen, dus beperken die trainingen zich tot 2km per training.

Zaterdag had ik een fietstraining gepland, maar die moest ik aflassen wegens migraine… jammer. Zondag  heb ik dan een duurloop van 9km gedaan, langs de zeedijk en rond de Spuikom in Oostende… zalig gewoon. Ik heb weer enorm genoten en dat is het belangrijkste.

Nochtans had ik nog wat hoofdpijn, maar ben toch gestart met lopen… en wat bleek… hoofdpijn verdwenen. Blijkbaar is lopen het beste medicijn tegen hoofdpijn!

Na mijn geruststellende duurloop ben ik helemaal klaar voor de 10km in de Nacht van West-Vlaanderen op 19 juni!

Katinka (07/06/2009)

een maatje te groot voor ons

Deze week was een zeer plezante week, ik kreeg wel zo’n 6-tal trainingen voorgeschoteld (+wedstrijd), maar door het mooie weer heb ik de trainingen zonder problemen kunnen afwerken…zalig dat weertje!!

We hadden dan ook een lang weekend gekoppeld aan de zwemloop in Avelgem op zondag. We vertrokken al op zaterdag en deden nog een zeer mooie fietstocht langs de Schelde van Bossuit naar Avelgem. Zo hebben we deze prachtige streek ook eens mogen ontdekken en we komen er zeker terug!

Mijn vader had zich ook ingeschreven voor de zwemloop, de afstand bedroeg slechts 250m zwemmen en 2km lopen. Hij is een fervent fietser, mountainbiker en sinds enkele jaren gaat hij ook enkele keren per week lopen. Alleen voor het zwemmen was hij wat bang, hij zei dat hij niet zo lang crawl zou kunnen zwemmen, maar ik sprak hem moed in door te zeggen dat hij kon afwisselen met schoolslag. Hij is trouwens niet de enige die dat zo doet.

Naarmate de wedstrijd  naderde begon hij zich te bedenken…hij zou niet starten, maar ik praatte hem weer goede moed in en zo lag hij toch om 16u in het water met 5 andere heren. Aan de outfits te zien hadden ze dit al meer gedaan en de moed zonk hem nog meer in de schoenen toen hij na 50m crawl uitgeput was… hij probeerde nog met rugslag…maar helaas hij moest opgeven. De anderen staken er met kop en schouders bovenuit… een maatje te groot voor hem… helaas!! Maar ik ben heel fier dat hij het geprobeerd heeft. Hij heeft besloten om zich toch maar meer op fietsen en lopen toe te leggen en wie weet start hij ooit aan een duatlon! Maar hij heeft zijn sportiviteit in het verleden al genoeg bewezen met zijn palmares in het mountainbiken.

Na die opgave was het mijn beurt om het ruime sop te kiezen… ik zag mijn tegenstanders en merkte dat ik ook omringd werd door serieuze madammen, groot, sterk en gespierd! De moed zonk me nog niet in de schoenen, maar ik had al snel begrepen dat ik zeer blij zou mogen zijn met een derde plaats op vier deelnemers.

Sofie Dely was present om te helpen voor de VTDL, die de zwemloop organiseerde. Ze sprak me moed in en ik zou me inspannen voor een podiumplaats…met slechts vier deelnemende dames zou dit moeten lukken dacht ik nog.

Het startsein werd gegeven en ik schoot vooruit, zwom een mooi tempo maar zag in mijn ooghoeken al dat ik achterstand aan het opbouwen was. Ik stak nog een tandje bij en kwam puffend uit het zwembad, er was nog één dame aan het zwemmen… oef ik was voorlopig derde. Vlug de schoenen en het nummer aan en lopen voor je leven dacht ik! Maar het mocht niet baten, ik werd in vogelvlucht ingehaald door de vierde dame, ze liep nog harder voor haar leven…en haalde uiteindelijk ook nog de derde dame in.

Met een verschil van 38 seconden kwam ik als laatste over de streep, totaal uitgeput, maar toch tevreden van mijn wedstrijd. Sneller ging echt niet meer…ze waren een maatje te groot en te snel voor mij!! Mijn totale tijd was 15’45”, wissel inbegrepen.

Nadat ik even op adem was gekomen kreeg ik nog een microfoon onder mijn neus en moest ik enkele vraagjes beantwoorden over het project “Over de Streep” en over het verloop van de coaching door Stijn… ik voelde me als een “echte BV atleet”. Jammer van de prestatie… een interview van op het podium was nog mooier geweest.

Maar niet getreurd… we gaan verder met trainen en genieten…

 De volgende wedstrijd is 10km lopen in de Nacht van West-Vlaanderen, waar ik voornamelijk deelneem voor de sfeer en ondertussen nog eens een intens loopnummertje kan doen voor mijn allereerste triatlon in Brasschaat!

Katinka (01/06/2009)

rustweek

Deze week werd er na 2 intensieve trainingsweken een rustweek ingelast. De laatste tijd merkte ik wel dat het aantal trainingen en de intensiteit ervan de hoogte ingingen, maar omdat dit zo geleidelijk aan ging, viel de aanpassing heel goed mee. Toen ik aan Stijn zei dat mijn lichaam een beetje moe was zei hij me eens naar de blokjes van de trainingen te kijken (alle trainingen worden in grafiekjes verwerkt)… en toen pas besefte ik wat ik allemaal deed op een week. Zes trainingen + een wedstrijd is niet niets voor mij, als je weet dat ik in maart startte met 3 à 4 trainingen per week van een veel lagere intensiteit en afstand…

Dus had ik deze rustweek wel verdiend. Ik moet wel zeggen dat het aanpassen was, mijn geest en lichaam waren al gewoon aan de (bijna) dagelijkse trainingen en het deed dan ook raar om te zitten “niksen”. Uiteindelijk kreeg ik wel wat meer tijd om bezig te zijn met het gezin en we hebben genoten van het mooie zomerweer tijdens het lange weekend. Ook een glaasje wijn en sangria gingen er vlotjes in?!

Maar mijn hersenen sturen me soms nog eens een prikkel en vragen zich af “word er niet getraind vandaag?”…

Het doel van het project “over de streep” is om meer mensen warm te maken voor de triatlon- en duatlonsport. Ik heb al een aantal mensen aan het lopen gekregen en volgend weekend gaat mijn papa (fanatiek wielrenner/loper…maar niet zo goed zwemmer…zegt hij zelf!) meedoen aan de zwemloop in Avelgem. Gezien het zwemmen maar 250m bedraagt wil hij het ook een keer proberen, in het lopen zal hij de eventueel verloren tijd zeker goed maken. Ik ben benieuwd!

Dus op 31 mei staan we beiden aan de start in Avelgem waar we zullen proberen het beste van onszelf te geven. Of er dit keer weer een podiumplaats zal inzitten valt af te wachten, ik heb nog geen deelnemerslijst gezien…

Groetjes, Katinka (24/05/2009)

zwemloop Oostkamp

Toen ik mijn trainingsschema deze week kreeg, moest ik even slikken… 8 trainingen stonden  er op het programma, waarvan 1x zwemmen en 1x lopen op wedstrijd in Oostkamp. Dit zou dus een drukke week worden met meer dan één training per dag. Ook het wisselvallige weer speelde me parten… toen ik na het werk op de fiets wou springen, begon het te regenen (lees : gieten). Al bij al heb ik bijna alles kunnen inplannen, maar voelde me zaterdag toch redelijk moe. Ik had voorzien om zaterdag nog 20km te fietsen en 2,5km te zwemmen, maar dat fietsen heb ik achterwege gelaten wegens te vermoeide benen. Ik wou de volgende dag immers toch ietwat fris aan de start staan van de zwemloop. Er stond 500m zwemmen en 2,5km lopen op het programma. Ik keek op voorhand de deelnemerslijst eens na en zag dat er 8 vrouwen zouden deelnemen, waaronder Veerle D’Haese (voormalig marathonloopster en tegenwoordig duatleet en triatleet).

Enigszins twijfelend hoe ik zou presteren na zo’n zware week, anderzijds hopende op een podiumplaats, begaf ik mij samen met mijn man en dochtertje naar Oostkamp. Na de jeugd mochten de dames het water in. Er was wat verwarring ontstaan bij de organisatie en even hoorden we zelfs dat we misschien niet zouden kunnen starten. Er waren immers problemen met de tijdsopnames bij het lopen… We lagen ondertussen al meer dan 15’ in het water. Gelukkig was ik in aangenaam gezelschap, ik had de eer om een baan te delen met Veerle D’Haese. Ik nam van de gelegenheid gebruik om een praatje te slaan en deze sympathieke dame wat beter te leren kennen. Aan mijn andere zijde lag een jongedame van 16 lentes in het water, Free Lampaert van SMO. Met een praatje hier en daar en af en toe een baantje opwarmen ging de wachttijd voorbij… uiteindelijk startten we ongeveer 45’ later dan voorzien.

Ik had vernomen dat er goede zwemmers bij zaten en met Veerle naast me maakte ik me geen illusies meer…ik zwom mijn eigen tempo. Als 7de kwam ik de wisselzone binnen, daar stak ik 2 dames voorbij en vertrok als 5de aan het lopen. Plots zag ik iemand voor me…en kon haar inhalen, even later kon ik nog een dame inhalen en zo kwam ik toch nog als 3de over de streep. Ik was heel blij met deze plaats en voelde me dan ook heel goed op dat podium naast Fee (2de) en Veerle (1ste).

Met een bronzen medaille op zak vertrok ik tevreden naar huis…toen ik mijn vader het nieuws meedeelde zei hij “nu weet je waar je zo hard voor traint hé”…hij sloeg de nagel op de kop!

Nog een weekje trainen en op 31 mei staat mijn laatste zwemloop (voor het moment) op het programma. Daarna begint het echte werk…1/8ste recreatieve triatlon in Brasschaat.

Groetjes, Katinka (17/05/2009)

2e reunie in Gent

Ik kreeg mijn trainingsschema deze week en zag dat het serieuzer werd… 14km lopen, 2km zwemmen en 40km fietsen… alles samen 6 trainingen. Ik voel dat we toewerken naar de eerste triatlon wedstrijd en raak een beetje moe. Zowel mentaal als lichamelijk voel ik me wat futloos deze week. Zondag stond een derde run van de Running Tour op het programma, maar na overleg met Stijn werd deze afgelast. Hij zei dat ik ondertussen al bewezen heb dat mijn looptijden goed zijn en als ik me wat moe voel is het beter die wedstrijd over te slaan, er staat volgend weekend immers een zwemloop op het programma en die is veel belangrijker voor mij.

Zaterdag hadden we met ons vieren een tweede meeting. Samen met enkele medewerkers van de VTDL en de trainer zwommen we 1,8km. We kregen heel wat nuttig tips mee om onze techniek te verbeteren en wat energie te sparen tijdens het zwemmen. Na een uurtje trokken we in het kleedhokje onze koerskledij aan. Er stond 20km op het programma. De 3 mannen waren met de koersfiets, ook Stijn en de mama van Arno fietsten mee. Ik reed met de mountainbike. Van Stijn mocht ik in zijn wiel blijven, terwijl de anderen één voor één enkele sprints moesten doen. Het tempo liep soms op tot 29km/uur… maar ik kon gelukkig nog volgen. Het was heel leuk om eens in groep te fietsen, ik heb dat nog nooit gedaan. De tijd gaat sneller, je praat wat en voor je het weet heb je 23 km op de teller staan… heel tof!

Ik voelde mijn benen wel na deze training maar heb er veel plezier aan beleefd. Daarna kregen we een welverdiende spaghetti aangeboden op een zonovergoten terrasje in het centrum van Gent… dat was echt genieten!

Zondag liep ik dan nog mijn laatste 8km van deze week, ik had het wat lastig omdat er enkele pittige versnellingen in verwerkt zaten. Maandag weer een dagje rust en dan toewerken naar de zwemloop in Oostkamp!

Katinka (10/05/2009)

Ladies run Knokke... bijna zonder stem... gelukkkig met goede benen!!

Heel de week liep ik wat te sukkelen, lichtjes verkouden, koortsblaas, keelpijn en uiteindelijk had ik donderdag bijna geen stem meer.

Ik had bijna al mijn trainingen netjes afgewerkt maar het ging meestal moeizaam, ik voelde me niet echt in vorm.  Vrijdag 1 mei was dan de Ladies run in Knokke. Ik deed mee aan de 3,5km.

Toen ik opstond voelde ik me redelijk goed, at wat muesli met melk en een banaan en ging het parcours samen met mijn man verkennen. We wandelden de 3,5km en zo zagen we dat er na 3km een stukje van het parcours door een zandstrook liep van zo’n 300m, over het caddiepad van de golf in Knokke. Prachtige natuur, maar snikheet was het die dag.

Ik was blij te weten dat ik nog wat reserves moest overhouden voor het technisch moeilijk stuk, bijna op het einde van de wedstrijd.

Na een lichte lunch met pasta en wat groenten, stond ik klaar aan de start met zo’n 369 dames (en meisjes) en plots stond Gella Vandecaveye naast me. Als één van de ambassadrices van de Ladies Run-series was ze aanwezig om deel te nemen aan zowel de 3,5km als de 10km! Chapeau!

Het startschot werd gegeven, ik stond redelijk goed vooraan, liep een aantal meisjes links voorbij en probeerde mijn plaatsje te veroveren. Het was heet, mijn mond was zo droog, ik kon met moeite slikken…WATER…was het enige waar ik aan dacht. Na de eerste kilometer verbeterde  dat gevoel en kon ik een mooi tempo vinden. Gella was allang verdwenen en zag ik niet meer terug  (ze eindigde uiteindelijk als 7de). Na 3km kwam de zandstrook, ik liep mooi aan de kant langs de hardste stukken, het deed pijn…het was heet…maar niemand haalde me daar in…oef! Terug op het asfalt nog een paar honderd meter, ik kwam dichterbij het nummer 4505…ik liep ernaast…ik liep voorbij…maar ze haalde me weer bij…ik zette dan maar een eindsprintje in en haalde het toch nog van haar! Yes! Wat een voldoening en dan was er gelukkig…VLOEISTOF!!!

Ik heb afgezien maar werd toch 32ste van de 370 dames en liep een tijd van 17’17” (12,14 km/u). Ik heb nu wel al gemerkt dat mijn doelstelling om te eindigen niet meer van doen is… een mens wil blijkbaar altijd sneller en beter… allé ik toch.

Zaterdag heb ik dan nog mijn laatste fietstraining van de week afgewerkt met mijn vader, die een fervent fietser en loper is. Samen legden we zo’n 24km af in het Noorden van Frankrijk…zalig!!

Katinka (04/05/2009)

drukke tijden naast het trainen!

Het was een drukke week, en dat had niet alleen met trainen te maken. Gezien ik als werkende mama een job, het huishouden en nog zoveel meer… combineer met triatlon kan je soms eens een overvolle agenda hebben!

Dinsdag had ik een uurtje de tijd om te gaan sporten vooraleer ik mijn dochter van school moest halen…dus meteen de loopschoenen aangetrokken en 6km gaan lopen…dan vlug gedoucht en met een rode kop en natte haren naar school!

Op woensdag deed ik een fietstocht met mijn dochtertje achterop, al meteen goed voor mijn fietstraining van de week…met zo’n 18kg achterop een goeie training zou ik zeggen.

Donderdag stond er een infoavond op school op het programma, waardoor mijn geplande zwemtraining niet kon doorgaan. Ik zou die verplaatsen naar de zaterdag, maar toen bleek dat we naar een familiefeest moesten…een 60-jarig jubileum is heel wat en mochten we zeker niet missen.

Maar dan zou ik geen enkele keer kunnen gaan zwemmen deze week (gezien ik maar op bepaalde dagen kan gaan zwemmen tijdens de uren van de club en rekening houdend met de job van mijn man). Vorige week heb ik wegens ziekte ook verstek moeten geven…dus besloot ik maar om zaterdagavond om 19u na een lekkere maaltijd en enkele glaasjes wijn toch mijn zwempak aan te trekken en te gaan zwemmen. De eerste meters voelden mijn benen als lood…maar dat verbeterde al snel. Uiteindelijk was ik heel blij dat ik toch was geweest, ik voelde me weer kiplekker.

Mijn laatste looptraining moest dus op zondag gebeuren. Ik sprak af met een vriendin om rustig 6km te gaan lopen. Ik maakte er ineens ook een duatlon van en reed er met de mountainbike naartoe. Dat maakte uiteindelijk 7,5 km fietsen – 6 km lopen – 7,5 km fietsen. Dat was heel leuk om te doen.

Zaterdag was er een duatlon & triatlon in Oostende, door het feest hebben we enkel een glimp opgevangen van de duatlon en het kriebelde…maar zag er ook zo professioneel uit…nog veel werk aan de winkel dus!

Ik heb echt zin om een triatlon te gaan doen…eerst nog wat loopwedstrijden en 2 zwemlopen en dan voor het eerst een echte triatlon (jus4fun welteverstaan!).

Vrijdag 1 mei doe ik in Knokke mee aan de ladies run van 3,5km…eens kijken hoe mijn tijd op een korte afstand is.

Katinka (27/04/2009)

eerste 10km geslaagd !! bedankt coach Stijn...

Het was zover, de eerste 10km run in Oostende kwam snel dichterbij. Zondag bij de start in Menen voelde ik me niet super en vreesde een verkoudheid… die vrees werd werkelijkheid. Ik liep de hele week te hoesten en voelde me suf. In overleg met Stijn werden mijn zwemtrainingen uitgesteld en zou ik pas de zaterdag 4 km loslopen voor de wedstrijd op zondag.

De hele week zat ik wel met de kriebels, ik wilde sporten maar besefte dat het niet goed zou komen… dus… verplichte rust! Ondertussen genoot ik des te meer van een glaasje wijn en lekker eten… nu moest ik tenslotte niet meer gaan trainen… de vrees voor het resultaat van de 10 km werd reëel.

Zondag 19 april 2009, de start van de 10 km was voorzien om 15u. Eerst startte de 5 km waar Veerle Dejaeghere de pluimen op haar hoed kon steken bij de dames. Ik zag haar opwarmen en korte sprintjes doen en hoorde later dat ze was gewonnen! Proficiat Veerle.

Om 14.45u stond ik samen met zo’n 1600 lopers klaar voor de start, het duurde een eeuwigheid voor we konden vertrekken… dit is beslist het minst plezante onderdeel van dergelijke runs.

Eens het startschot gegeven liep ik mee en kon zelfs verschillende mensen inhalen, want ik moest noodgedwongen in de 2de helft van de groep starten. Stijn had me het advies gegeven deze eerste keer als training op te nemen, maar de sportersmentaliteit in mij kwam al snel naar boven. De eerste 3 à 4km liep ik opnieuw met steken in de zij, daarna verdwenen die gelukkig als sneeuw voor de zon.. oef.

Aan het bord van de eerste 5km keek ik naar mijn tijd en die was 26 minuten, de rest van de wedstrijd probeerde ik op eigen tempo te lopen en me niet te laten meeslepen door TE snelle lopers. Het lukte, maar rond de 8ste km begon ik buikpijn te krijgen… ik zag het bord van 9 km en besloot mijn laatste krachten aan te spreken, ik haalde nog enkele lopers in en liep over de streep na 51’45”. Ik voelde me wat misselijk maar recupereerde redelijk snel na het drinken van de aangeboden sportdrank.

Ik werd aangemoedigd door familieleden en iedereen feliciteerde me, dat deed deugd. De krampen begonnen te komen… tijd om snel de auto in te stappen en thuis te genieten van een overheerlijk warm badje!

Mijn eerste 10km loop is dus goed afgelopen, ik had me geen beter scenario kunnen indenken…en ik wijt die vooruitgang voor 100% aan de fantastische trainingsschema’s van ONZE Stijn Demeulemeester! Bedankt Stijn!!

Katinka (19/04/2009)

de paashaas achterna in Menen

Het is Pasen. We staan met de motorhome in Menen, vlakbij het sportstadion, waar de ladies (4,5 km) & kids run doorgaat. De Paashaas is ons dochtertje niet vergeten en bracht lekkere eitjes naar Menen.

We stonden vroeg op, maar toen we de gordijnen openden zagen we alleen maar grijze wolken en regen…het had de hele nacht al geregend…het zag er niet goed uit voor de wedstrijd. Bovendien zat ik al een dag of twee met gezwollen klieren en in de keel, en moest hoesten. Ik voelde me ook niet in vorm…alles was zo lastig…

We kleedden ons aan en zagen dat het aan het opklaren was, de regen stopte en mijn dochter besloot te gaan lopen.  Zij startte om 9u05 en deed het goed voor een eerste keer. Na het startsein keek ze eerste de kat uit de boom, maar eens vertrokken liep ze een mooi tempo samen met 28 andere kindjes van haar leeftijd. Ze eindigde als 18^de en kreeg bij aankomst nog een verrassing van de Paashaas…en daar deed ze het natuurlijk voor J!

Een half uurtje later waren de dames aan de beurt. Zo’n 20 dames stonden klaar aan de start, ik zette mij vol goed moed vooraan, maar zag het niet echt zitten…ik zweette al van de opwarming alleen. Enfin, toen het startschot weerklonk schrok ik mij een bult maar worstelde me dan toch naar een vierde positie. Eerst een rondje op de piste, daarna liepen we langs de Leie en dan opnieuw een rondje op de piste…net zoals die dag ook de renners  hun wedstrijd beëindigden in Parijs-Roubaix. Een dame (S. Van Lierde) had me nog ingehaald, ik kon niet bij haar blijven…maar ja met zo’n familienaam…. Ik kwam dus als vijfde over de streep met een tijd van 23’05”. Ik was zeer tevreden, maar had serieus afgezien. Door een (te) snelle start en een hoog tempo onderweg voelde ik me achteraf redelijk slecht. Maar dat kan natuurlijk ook met de verkoudheid te maken hebben.

Al bij al ben ik tevreden. En wie liep ik tot slot nog tegen het lijf…onze eigenste trainer Stijn Demeulemeester. Had hij incognito deelgenomen aan de Bike & Run?! Ik maakte een praatje met hem en nam in de namiddag wat rust, want ik kreeg een klopje van de hamer…

Stijn vertelde me nog dat de komende week een rustweek zou worden, want zondag staat een run van 10km op het programma…

Katinka (12/04/2009)

ladies run 4,5km

Deze week werd de training opgebouwd naar de loopwedstrijden die op til staan. Met Pasen ga ik een duel aan met een aantal dames op de ladies run in Menen. Ook mijn dochtertje van (bijna) 5 jaar gaat voor het eerst meedoen aan een loopwedstrijd. Ze mag 200m lopen en is zeer gemotiveerd…

Voor het eerst kreeg ik een redelijk druk schema van Stijn, met 5 trainingen, alles samen bijna 4u sporten. Deze week mocht ik de zwemvliezen aanbinden…ik voelde me als een vis in het water. Er wordt een serieuze snelheid gegenereerd. Ik moest alleen oppassen dat de ademhaling nog kon volgen.

Ik had niet meteen veel inspiratie voor mijn blog deze week, tot ik aan mijn 8km extensief long run begon. Mijn man had me 8km ver van ons huis afgezet en ik liep een zeer mooi parcours terug naar huis. Ik startte in de duinen, daarna volgde ik een stuk de zeedijk en liep als laatste door de vismijn van Oostende. Ik werd er haast lyrisch van…Het was prachtig weer, het zonnetje brandde op mijn huid…ik heb nooit begrepen wat  mensen leuk vinden om onder een zonnebank te gaan liggen! Wat is er leuker dan het aangename aan het nuttige te koppelen. En  ondertussen ontdekt een mens zijn eigen streek, wat is onze kust toch prachtig…ik ben blij dat ik er mag wonen en sporten!

Die 8km heb ik zonder problemen beëindigd en ik was weer zeer blij dat ik het had gehaald. Mijn run van 18 april in Oostende, 10km,  baarde me de laatste dagen wat zorgen, maar nu ik vlotjes die 8km heb gedaan heb ik er alle vertrouwen in. Mijn zelfvertrouwen is weer wat opgekrikt en dat doet deugd. Maar nu eerst nog de ladies run tot een goed einde brengen!

Katinka (05/04/2009)

eerste wedstrijden

Het zijn spannende tijden, bezig zijn met een wedstrijdkalender is leuk, maar hoe dichter een wedstrijd eraan, komt hoe meer stress ik begin te krijgen. Ook al is het maar een jogging van 5km, gezonde stress is er steeds bij.

Op 21 maart begon niet alleen de lente maar stond ook mijn eerste wedstrijd (sinds het project van start ging) op het programma : jogging 5km in Eernegem. Ik deed de voorgeschreven trainingen en alles verliep prima. Alleen tijdens het rustig loslopen op de dag voor de wedstrijd had ik last van pijn aan de scheenbenen. Dat baarde me wel wat zorgen…

Op de dag zelf had ik me goed opgewarmd, deed ik de oefeningen die Stijn me had geleerd en tot mijn grote verbazing had ik geen last van de benen tijdens de wedstrijd. De 5km kon ik prima uitlopen, zonder me echt te forceren,  het zonnetje scheen, de sfeer was tof en ik heb enorm genoten. Uiteindelijk kwam ik als 3de “over de streep” , ik was heel blij en kon het eigenlijk niet geloven, mijn eerste podiumplaats. Ook al was het aantal deelnemers beperkt, ik was toch maar eventjes derde geworden.

Het volgende weekend stond al meteen mijn eerste zwemloop op het programma. Ik had al gezien dat er heel veel dames aan meededen, zo’n 90!! Ik probeerde dit keer de week vooraf relax te zijn en mijn lichte trainingen te doen. We vertrokken zaterdagochtend met de motorhome naar Wachtebeke. Vroeger waren we daar vaak geweest, maar ik was aangenaam verrast door het nieuwe sportcomplex en zwembad.

Zondag om 13u startten de eersten, het waren jongens en meisjes. Om 13u45 startten ook onze vriend Arno en zijn broer. We hebben van op de tribune gekeken en zagen dat het goed was! Proficiat aan beide jongens voor deze puike prestatie!!!

Na de heren waren de dames aan de beurt. Ik had zorgvuldig alles klaargelegd in de wisselzone, had nog getwijfeld of ik een jasje of truitje zou aantrekken, want het weer was niet schitterend, veel wind…

Maar toen ik klaar stond in baan 2 verdwenen alle zenuwen en voelde ik me goed, ik had er zin in. We startten in groepen van ongeveer 30 deelnemers. Na de 500m zwemmen kwam ik als 8ste uit het water (volgens de telling van mijn man), ik bleef rustig, deed de wissel en begon met de loopproef van 5km. Ik zag de medewerker van de triatlonliga Joris Teugels langs de kant staan om mij aan te moedigen, heel tof… en ook de ouders van Arno riepen mijn naam. Ik liep op wolkjes, enkel mijn dijen kregen het ijskoud… maar dat verdween al snel.

Onder aanmoediging van mijn familie liep ik uiteindelijk  “over de streep”.  De uitslag was bij dit schrijven nog niet gekend, maar ik ben zeker en vast blij met mijn prestatie van deze eerste echte wedstrijd. Mijn man schat dat ik rond de 26ste ben op 90 deelnemers…morgen vlug naar de site kijken voor de uitslag!

Ik kan hier alleen nog aan toevoegen dat ik er enorm van genoten heb, het is een speciale ervaring en ik ben heel blij dat ik met deze sport ben begonnen. De volgende wedstrijden zijn enkele loopwedstrijden van 5 & 10 km.

Ik zie er al naar uit!

Groetjes, Katinka (30/03/2009)

de eerste trainingsweken

De eerste dagen na onze afspraak begon ik steeds meer verkouden te worden. Ik wachtte nog op het eerste trainingsschema, gelukkig voor mij duurde het nog een weekje voor ik iets van Stijn vernam. Wat bleek, hij was ook een week ziek geweest…misschien hebben we elkaar aangestoken… Uiteindelijk bleek ik sinusitis te hebben. Met de gepaste medicatie raakte ik er na nog een week vanaf. Oef!! Nu kon ik eindelijk beginnen trainen met het eerste echte schema. En dat was niet van de poes. Zowel de zwem- als looptrainingen zijn zeer technisch.

 Het schema hieronder leek op het eerste zicht Chinees voor mij :

Mits een woordje uitleg van Stijn en het goed bestuderen zag ik wat de bedoeling was, een zeer afwisselende zwemtraining. De eerste keer zwemmen met een Pull Boy (vlotter) was ook een hele ervaring…eer dat ding goed bleef zitten ;-)

Ik heb ondertussen al enkele “extensieve intervaltrainingen” in het lopen achter de rug en 2 zwemtrainingen zoals hierboven. Af en toe wordt er een rustweek ingelast…weliswaar betekent dit niet in de zetel liggen met de beentjes in de lucht…neen; er worden toch enkele rustige trainingen afgewerkt.

Mijn eerste ervaring is heel goed meegevallen, de uitdaging bevalt me zeer goed. De afwisseling is leuk en je voelt dat je lichaam echt aan het sporten is en dat doet deugd!

Met een paar nieuwe loopschoenen en een hartslagmeter zal het ongetwijfeld nog een stuk beter gaan… op naar de volgende kilometers! (13/03/2009)

eerstvolgende wedstrijden

1. jogging 5km Eernegem - 21 maart
2. zwemloop Wachtebeke - 29 maart
3. ladies run Menen - 12 april
4. ING run 10km Oostende - 19 april
5. jogging Knokke - 1 mei
6. jogging Brugge - 10 mei
7. zwemloop Oostkamp - 17 mei
8. jogging nacht van West-Vlaanderen - 19 juni
9. just4fun triatlon Brasschaat - 28 juni
10. triatlon Kortrijk - 12 juli
11. triatlon Gent - 23 augustus

het belang van een goed uitgestippeld trainingsschema

Vandaag  werden alle deelnemers van het project “Over de Streep” verwacht  voor een kennismakingsdag. We hadden afgesproken in het zwembad van de Gentse universiteit aan Blaarmeersen. Ook de trainer en twee medewerkers van de VTDL waren aanwezig.

Eerst moesten we 100m crawl zwemmen op onze eigen manier. Zo kon onze trainer Stijn zien of onze stijl goed was en waar er eventueel  verbeteringen mogelijk zijn. Vervolgens moesten we afslag zwemmen en ritsen. Na  een klein uurtje zwemmen had ik toch veel bruikbare tips gekregen om mijn techniek en zwemstijl te verbeteren.

Daarna omkleden en naar de atletiekpiste voor een looptraining. Samen liepen we eerst enkele rondjes van 400m om op te warmen, dan enkele versnellingen en ten slotte mochten we één voor één 1000m lopen aan snel tempo. Na wat rust nog eens 200m voluit alles geven. We kregen heel veel tips om onze snelheid en uithoudingsvermogen wat op te drijven, maar al snel bleek dat vooral een goed uitgestippeld trainingsschema ontzettend belangrijk is. En daar zal Stijn voor zorgen.

Na de lunch heeft Stijn zijn trainingssysteem wat meer toegelicht. Daarna bespraken we individueel onze doelstellingen, en dus ook de wedstrijden die voor mij op til stonden. We maakten een mooie selectie van enkele loopwedstrijden, zwemlopen en mijn eerste triatlon4fun! Die, voor mij heel belangrijke, wedstrijd komt eraan op 28 juni.

Ik ben tevreden over de hele dag. Ik heb me goed geamuseerd, toffe mensen leren kennen die houden van sport en vooral veel bijgeleerd! (24/02/2009)