Over de streep
Blog Griet Baes
1/8 Kortrijk : Een geslaagde wedstrijd !! – 3 juli 2011
Vandaag was het dan zover : mijn tweede wedstrijd..
De voorbereiding was niet over rozen gegaan zoals jullie al hebben kunnen lezen, en met een klein bang hartje ging het richting Kortrijk..
Ik had al gelezen dat het een pittig parcours was, sterk heuvelachtig, and on top of it all werd het loopparcours afgerond met een mooie vrij lange helling..
Maar de afstanden waren dan ook iets minder dan normaal bij een 1/8: Het zwemmen bedroeg 500 meter as usual, het fietsen was met 17 km iets korter (en heuvelachtiger) en ook het lopen was 'slechts' 3 kilometer..
Vandaag startten de dames en de heren allemaal tesamen, goed voor zo'n 126 spartelende mensen in het water, waarvan zo'n 40 vrouwen.
Ik kwam, ik zag, en ik zwom.. en werd overzwommen..
Enkele minuten voor 11 uur mocht iedereen het water in. Deze keer wilde ik me beter positioneren aan de start, zodat ik niet te veel tijd zou verliezen de eerste 100 meter.
Yeah, right, think again !!
Mijn positie leek me nochtans ideaal : de derde lijn, achter onze mannelijke ODS-er Steven, en ongeveer in het midden qua breedte.. Niet teveel naar links, want dan zou ik teveel extra zeemijlen moeten afleggen om rond te boei te draaien die 250 meter verder rechts lag, maar ook niet teveel naar rechts, want daar hoopte zich een massa op van zwemmers die zo dicht mogelijk bij de afbakeningskoord wilden zwemmen om toch maar geen meter teveel te zwemmen.
Het startsignaal volgde al snel, en we waren vertrokken.. Enkele slagen crawl, enkele slagen schoolslag, even ademen tussendoor, kijken naar onze positie en zwemrichting, een massa volk voor-links-rechts en achter, met de nodige meppen en stampen natuurlijk, geplons langs alle kanten, ik raakte er een beetje (veel) gedesoriënteerd en (ik haat het om het toe te geven) een beetje angstig van.. Het leek wel alsof er in dat kanaal geen metertje plaats was voor mijn kleine lijfje !!
Langs alle kanten werd ik gestampt, gemept, opzij geduwd door grote stevige mannelijke lijven, het water spatte op langs alle kanten, en ik kon zelf geen kant op : wetsuits, roze en blauwe badmutsen overal! Op een bepaald moment werd ik zelfs half overzwommen !! Ik begon er een beetje van te hyperventileren, waardoor ik maar besloot om verder schoolslag te zwemmen tot ik uit de massa was.
Ik zocht een 'leeg plaatsje' in het water, zwom er naartoe, en net toen ik dacht een goeie positie gevonden te hebben om verder crawl te gaan zwemmen, was het weer van dat : op en rond mij allemaal stampende voeten, meppende armen, en rondspattend water..
Mijn besluit was dan genomen : Schoolslag it will be voor de rest van de eerste helft van het zwemtraject, dus tot aan de boei.
Dat verliep gelukkig verder redelijk vlot, al kon ik mij toch niet van de indruk ontdoen dat er echt wel véél volk in dat stukje kanaal lag te ploeteren..
Na het keerpunt was het 'a little less crowded', maar omdat het schoolslag zwemmen mij zeer goed af ging, mijn ademhaling ondertussen volledig onder controle was en optimaal verliep, en ik niet de indruk had dat ik echt trager zwom dan in Zwevegem, besloot ik de resterende 250 meter verder te zwemmen in schoolslag. In mijn achterhoofd knaagde het wel een beetje, want met die schoolslag gebruik je wel veel je benen, en mijn beenkracht zou ik écht nog wel nodig hebben om dat heuvelachtige parcours op en af te fietsen..
Maar goed: Schoolslag was het dus, en na 10 minuten 58 seconden (plaats 76), een slip op de mat bij het uit het water komen (er stonden deze keer geen sterke beren om mij uit het water te hijsen.. ;-( ) en zonder oriëntatiestoornissen liep ik naar de wisselzone die zich zo'n 25 meter verder bevond.
Tijd in de eerste wisselzone : 2 minuten 8 seconden. (ondertussen plaats 67 veroverd..)
Al een stuk beter dus dan de eerste keer, maar nog steeds voor verbetering vatbaar !!
Een heuvelachtig fietsparcours.. My cup of tea..???
Zonder problemen uit de wisselzone geraakt, beetje klungelig en voorzichtig op de fiets gestapt (niet zoals die kerel op de voorzijde van het Stop&Go magazine..), en hup: de kasseistroken over.
Ik had een energiereep op mijn fietsbuis gekleefd, want met die hellingen in het parcours dacht ik wel wat extra power te kunnen gebruiken. En geloof me: ik kon het goed gebruiken !!
Het was een mooi (panorama en omgeving), bochtig, soms vrij smal parcours, met inderdaad meer dan voldoende hellingen, waarvan de ene (11,8 km per uur bij aankomst op de 'top') al wat pittiger dan de andere (17 km op de top).
De wind was deze keer niet zo beukend en krachtig, ik heb er eerlijk gezegd geen last van gehad.
Toch werd het keihard trappen, vaak switchen van versnellingen, en puffen om sommige hellingen tegen een deftige (??) snelheid omhoog te rijden. De afdalingen daarentegen waren welgekomen afwisselingen en een ware zegen : er werden snelheden gemeten op mijn 'kilométrikske' van wel 50 km per uur en meer !! Zààlig.. En momenten om even op adem te komen en wat te drinken..
Ik werd slechts door 2 dames voorbijgefietst, en fietste er zelf ook 2 voorbij..
Geen plaatsverlies bij de dames op het fietsparcours dus !! (Fietstijd 38 min 27 sec, plaats 86)
De wisselzone binnen, fiets wegzetten, loopschoenen aan, en wegwezen.
Tijd in de wisselzone : 1minuut en 2 seconden !! Weeral een verbetering, en hier plaats 70 !!
Running up that hill.. (and ready to kill!!)
Het wisselen na het fietsen ging bijzonder vlot, en moe maar happy vertrok ik voor de laatste 3 kilometer.. Bij het buitenkomen van de wisselzone waarschuwde coach Stijn me dat ik goed moest doseren, want dat het een "zeer zwaar loopparcours" was..
Doseren zou ik zeker doen.. In het begin had ik zelfs het gevoel dat ik bijna niet vooruit kwam, mijn benen voelden zwaar en vermoeid aan.
Mijn Garmin had ik na het zwemmen niet aangedaan, dus ik had totaal geen indicatie van mijn loop'traagheid' of afgelegde afstand.. Lessons learned here: Garmin in de 2de wisselzone leggen zodat ik deze bij het vertrekken met lopen snel kan aandoen en weet waarmee ik bezig ben.. (behalve het afbeulen van mezelf dan, wat totaal niet richtinggevend is..)
Het loopparcours was leuk en gevarieerd : een deel door de straten van de plaatselijke Kortrijkse wijk, en een stuk op een grindpad tussen wat groen..
All went well, en de laatste kilometer kreeg ik het bezoek van ons Odile, die er ondertussen wat geschalodderd bij liep wegens een kleine valpartij aan wisselzone twee.. Maar de spirit zat er nog dik in, en na een klets op mijn royal ass, bouwde ze gestaag een voorsprong uit..
Het is algemeen bekend: Het looponderdeel is mijn zwakke (lees : zwakste) plek, en doet me telkens opnieuw veel plaatsen verliezen.. (een traan zou hier niet misstaan..)
Een gemene helling pijnigde onze kuiten en deed ons nog naar adem happen tot zo'n 300 meter voor de finish, die ik haalde op 1 minuut achter Odile.. (98 ste plaats..)
De 3 kilometer werd afgelegd in 20 minuten 7 seconden.
Dit brengt de totaaltijd van deze wedstrijd voor mij op 1 uur 12 minuten en 42 seconden.
Een tijd waar ik me wel goed bij voel op dit moment..
En wat nog veel belangrijker is : Ik ben over de streep gekomen, ik heb het gehaald !!
En samen met mij, ook alle andere ODS-ers !!
Onze coach kan weeral trots zijn op dit fantastische Dream Team..
En tot in Beerse op 30 juli !!
Eindelijk weer tijd om te trainen.. Een nieuwe wetsuit !!.. En nog een week voor de volgende wedstrijd !!
Na meer dan 2 weken noodgedwongen op non-actief te hebben gestaan wat betreft het sporten doet het ongelooflijk deugd om eindelijk terug te kunnen trainen..!!
Noodgedwongen omwille van de volgende redenen :
1. Vreselijke drukte op het werk, met als gevolg: veel overuren, weinig slaap, werken tot 's avonds laat of tot een kot in de nacht, ja zelfs bij tijden 's nachts teruggeroepen om te werken. Ik heb nog nooit zoveel overuren gehad als de voorbije 2-3 weken maar dus helaas zo goed als geen tijd om te trainen..
2. Indien er dan nog ergens een beetje tijd over was tussen al het werken door kwam ik niet aan trainen toe wegens : Oververmoeidheid !!
U raadt het al: Door al dat werken natuurlijk..
Ik heb echt héél weinig slaap gehad die periode, en met al dat werken zo laat 's avonds en soms zelfs 's nachts kwam ik op de duur serieus wat slaap tekort.. En energie..
3. Raar maar waar: De linkerknie begon op te spelen, en na een doktersbezoekje viel het
verdict : lichte ontsteking in de linkerknie
Dit was gelukkig snel verholpen: spuitje (homeopatisch!!) erin, en klein weekje rust..
Al deze faktoren hebben ertoe geleid dat ik de 1/8 triatlon van Retie op 19 juni heb moeten laten passeren.. tot mijn grote spijt..
Ik had er zo naartoe geleefd, en had er zo'n zin in..
De 1/8 tri van Zwevegem was zo goed meegevallen voor mij, en ik wilde zo graag mijn tijd verbeteren in Retie. Maar niets was minder waar..
Ondertussen is het nog een weekje tot de 1/8 triatlon van Kortrijk, en hou ik mn hart een beetje vast..
Ik ben pas deze week terug kunnen beginnen trainen, en vrees dat ik in plaats van mezelf te kunnen verbeteren een minder goede prestatie zal neerzetten wegens het tekort aan slaap en training de laatste 3 weken..
Maar goed, we zullen wel zien, laten we het vel van dit bereke niet verkopen voordat het geschoten is!!
Ondertussen is er dus ook goed nieuws:
Buiten het feit dat ik terug aan het trainen ben (wat op zich echt al gewoon fantastisch is !!) heb ik me (eindelijk) een eigen wetsuit aangeschaft..
Jawel, en al zeg ik het zelf: nog wel een hele mooie ook..
Zoals gezegd doe ik op 3 juli normaal gezien mee aan de 1/8 triatlon van Kortrijk, en zal ik dus dit nieuwe pakje aanhebben.. Foto's volgen..
Zo.. Nog een weekje dus, en dan zitten we in Kortrijk..
Duimen maar !!
Like a virgin : Mijn allereerste triatlonwedstrijd !! – 30 mei
29/05/2011 : 1/8 Zwevegem : 750 m zwemmen + 21,25 km fietsen en 5,1 km lopen
Na 3 maanden getraind te hebben was het eindelijk zover : mijn eerste triatlonwedstrijd !
Vol spanning en excitement keek ik ernaar uit..
De laatste week voor de wedstrijd nog wat rustig getraind, over en weer gemaild met de andere ODS-ers en last minute tips gekregen van coach Stijn betreffende voeding, wat mee te nemen, waar en hoe laat af te spreken, enzovoort..
De avond ervoor nog naar een geweldig verjaardagsfeestje annex BBQ geweest, en de opkomende stress gecountered met fantastisch alcohol- en groentenvrij amusement van topniveau !!
Zondagochtend toch wel wat zenuwen en stress, en drie keer gecontroleerd of ik alles wel bij had.. Flink en op tijd gegeten volgens de aanwijzingen van de coach, en hup, de auto in, naar Zwevegem.
Daar aangekomen de rest van de groep gezocht, en controle van ons materiaal door Stijn en onze supporters, waaronder mijn echtgenote Catherine..
Wij, triatleten (!!), naar de kleedkamers om ons in onze trisuit te wurmen.
Helaas waren onze "Over De Streep" pakjes nog niet klaar, maar kregen we van Stijn een alternatief en professioneel ogend wedstrijdkostuum ter vervanging..
Nadat de bandjes van onze fietsen vakkundig werden opgepompt door Stijn en Nancy's hubby Eric, mochten we nog even losfietsen om dan ons materiaal te gaan klaarzetten in de wisselzone.
Voor mij de allereerste keer, en dus wat stress en afkijken van de anderen hoe die hun materiaal uitstalden. Alles onder controle.. (UGH??)
Op blote voeten ging het dan verder naar het kanaal, waar we ons in onze wetsuits moesten hijsen, een heuse opwarming op zich and fortunately with a little help from our friends..
Ready to kick some ass..!!
ZWEMMEN: botsen, lachen, oriënteren, en gewoon rustig crawl zwemmen..
1 minuut voor de start sprongen we met z'n allen in het (koude) water dat een temperatuur had van bijna 18,5 graden.. Toch wel fris de eerste seconden, ondanks zo'n 'wetsuit'.
Dan toch maar de raad van coach Stijn opgevolgd : pipi doen in je pak.. mm.. maar inderdaad: het werd al ietsje warmer. Rustig ademen Griet, relax, you'll be just fine..!!
We hadden ons met z'n drieën, Dillie, Nancy en ik, strategisch opgesteld ergens links achteraan, om niet teveel meppen en stampen te krijgen de eerste meters.
Het startschot werd gegeven, en weg waren we !
De eerste honderd meters waren wat lastig, vooral omdat ik "gesandwiched" werd door Dillie die aan mijn linkerkant en Nancy aan mijn rechterkant regelmatig respectievelijk naar rechts en links afweken (en ik waarschijnlijk ook!!) en we dus voortdurend op elkaar botsten..
Van al dat gebots en gekluts (en waarschijnlijk ook van de zenuwen) kreeg ik de slappe lach.
Niet echt bevorderlijk wanneer je deftig crawl wil zwemmen in een kanaal en daarbij ook nog een deftige tijd wil neerzetten..
Ik besloot dus om even een tandje bij te steken en wat te versnellen om te ontsnappen uit deze "hot dog-positie".. Wat gelukkig snel lukte, en ik -bekomen van het lachen- vrij snel mijn tempo vond en wonder boven wonder uitermate rustig kon blijven. Dus geen gehyperventileer zoals gevreesd, maar om de 3 slagen rustig ademen zonder naar mazout smakend kanaalwater binnen te krijgen..
Stijn had ons gezegd dat we regelmatig moesten kijken om te zien of we niet teveel van onze koers, zijnde de gele boei, afweken; en ik besloot om de 9 slagen bij het ademen steeds naar voren te kijken naar mijn positie en koers.. Dit bleek een goeie zet, want zo kon ik tijdig bijsturen en heb ik geen aanvaringen gehad met de ons omringende kano's, andere zwemsters, of het riet aan de zijkant..
Na ongeveer 500 meter moesten we rond de 2 gele boeien zwemmen, en dan was het nog 250 meter naar de finish..
All went well, en ook de laatste 250 meter heb ik rustig kunnen uitzwemmen zonder op enig moment een probleem te ervaren.
Na ongeveer 18 minuten bereikte ik de finish, en werd ik door 2 potige kerels uit het water en op de trappen gesleurd.
Lichtelijk gedesoriënteerd begon ik te lopen, niet goed wetend waarheen, maar gelukkig wezen enkele mensen van de organisatie de weg naar de wisselzone en passeerde op 18 min 16 sec de chip check..
Onderweg snokte ik al lopend de rits van mijn wetsuit open, en kreeg ik zonder veel moeite mijn wetsuit tot aan mijn middel.
In de wisselzone aangekomen ging de wetsuit vrij vlot uit, maar wist ik even niet goed waaraan en waaraf en was de coördinatie even zoek.. Fietsschoenen aan, helm op, zonnebril, nummer niet vergeten aangespen, nog snel een enrgiereep in de mond, en dan al lopend met de fiets uit de wisselzone geraken (shit, welke kant moet ik op??)
Gelukkig kwam Dillie vrij snel na mij in de wisselzone aan, en gaf me duidelijk aan wat te doen, waarvoor dank !!
Samen liepen we met onze fiets de wisselzone uit, klaar om er tegenaan te gaan voor 21,25 km..
Tijd in de wisselzone : 3 min 5 sec.. ( te lang !!)
|
|
FIETSEN: Pittig parcours met venijnige helling, en de wind is NIET mijn vriend !!!
We dienden 4 rondes af te leggen van elk zo'n 5,3 km.
Vol goeie moed en al lachend begonnen we aan ons parcours.
Na een goeie 2 km kregen we een helling voorgeschoteld waar we niet op gerekend hadden: we kwamen aangevlamd aan meer dan 30 per uur om bovenaan met veel gekreun, geschakel naar lagere en nog lagere versnelling en brandende kuiten aan te komen tegen zo'n 16 km per uur.. AAAAHHH !!
Na deze pijnlijke confrontatie konden we wat bekomen bergaf en moest er een scherpe bocht van 180 graden worden gemaakt, dus: VERTRAGEN was de boodschap !
Optrekken en gas geven, want daar moesten we terug de helling op, gelukkig was deze kant minder zwaar en werd er niet teveel snelheid verloren.
Bergaf was een ware zegen: er werd naar beneden gevlogen tegen 48 km per uur !! JIHAAA !!
Na zo'n 5,3 kmilometer kwamen we aan het beginpunt waar er opnieuw een bocht van 180° onze snelheid zwaar temperde, om dan opnieuw de ronde te beginnen..
En dit dus vier keer.
Toen ik de tweede keer die venijnige helling opbokste en ik tegen 15 per uur en hijgend en sleurend aan mijn fietske op de top kwam, dacht ik dat ik het einde nooit zou halen..
Nochtans was ik van mening dat het fietsonderdeel mijn sterkste kant was.
Maar dat was buiten het pittige parcours en de beukende windstoten gerekend !!
Er stond namelijk een stevige wind.. Wat zeg ik : VRESELIJK KRACHTIGE wind, die te pas en te onpas langs de zijkanten loeihard inbeukte op onze fiets, waardoor ik af en toe echt moeite had om niet met fiets en al omver geblazen te worden !! (Trust me: I am NOT exaggerating AT ALL !!)
Maar goed: na twee rondes zat ik echt goed in het ritme, en de laatste 2 rondes bleef ik mijn tempo houden zonder mezelf kapot te rijden.
Toch was ik er allesbehalve rouwig om dat ik na vier rondes kon afstappen, en voorzichtig lopend op mijn fietsschoenen naar de wisselzone kon om na 48 minuten en 10 seconden mijn loopschoentjes aan te trekken..
Fietstijd : 46 min 45 sec
Tijd in de wisselzone : 2 min 13 sec
LOPEN: Mijn minst goede onderdeel, but boy, did I enjoy it..!!
Deze keer ging het er wel gecoördineerd aan toe in de wisselzone: Fiets weggezet, fietsschoenen uit, zonnebril en helm af, wedstrijdnummer van de rug op de buik gedraaid, loopschoenen aan, GARMIN opgezet, banaan in de mond en hoppa : weg ermee !!
Met Dillie vlak achter mij begonnen we samen aan het laatste onderdeel..
De eerste meters waren moordend, mijn benen deden pijn en ik dacht dat ik ter plekke ging neerzijgen..
Na enkele seconden kwam Dillie me gezwind voorbij om zo'n 5 minuten voor mij te eindigen..
Ik wist dat het lopen niet mijn beste onderdeel was (quite the contrary my dear..) en liet het dan ook niet aan mijn hart komen en bleef gewoon mijn eigen rustige tempo aanhouden..
Aangezien het de eerste keer was dat ik de drie sporten vlak achter mekaar én in een wedstrijd uitvoerde, had ik er absoluut geen idee van wanneer ik een slag van de hamer zou krijgen, en hoe zwaar ik het zou hebben om die 5 kilometer nog te lopen na mijn zwem- en fietsprestatie..
Ik besloot dus om gewoon aan een rustig tempo mijn kilometertjes af te malen om te zien hoe ver mij dat bracht en ondertussen zoveel mogelijk te genieten !
Na 33 minuten 54 seconden haalde ik de finish..
OVER DE STREEP : I'M A WINNER !!!
Na 1 uur 44 minuten en een korte versnelling op het einde kwam ik euforisch en lachend over de finish.. I MADE IT !!!
Ik had het gehaald !! En hoe !!
Op voorhand wilde ik niet teveel druk op mezelf leggen, maar stiekem had ik toch een tijd vooropgesteld van 1 uur 45 minuten.. zonder echt te weten of dat wel ging lukken..
En yes, ik zat er zelfs onder !! Euforie, gelach, tevredenheid, en ja: ook enige fierheid..
I did good... !! And so did the rest...
Met z'n vieren zijn we aan deze wedstrijd begonnen, en met z'n vieren hebben we 'm ook mooi uitgedaan.. Jihààà !! Een prachtprestatie van ieder van ons !!
|
|
And that includes our coach Stijn... Want het is mede dankzij zijn begeleiding, schema's, adviezen en goede raad dat we er met z'n allen zijn geraakt !!
Ook bedankt aan alle supporters voor de aanmoedigingen..
En dank aan mijn meisje voor de steun, aanwezigheid, de aanmoedigingskreten en mooie foto's !! Het moet gezegd: ik heb de smaak goed te pakken, en dit smaakt ABSOLUUT naar meer..
En (hopelijk) sneller en beter.. (ook in de wisselzones!!)
This is only the beginning !!
See you 19/6 at 1/8 RETIE !!
The North Face Trail Challenge 5 km Merksem – 2 mei 2011
Op De Dag van de Arbeid hebben mede ODS-er Nancy, schoonzus Ericia en ikzelf noeste en zware maar leuke arbeid geleverd: Op ons programma stond een loopwedstrijd aan het fort van Merksem, georganiseerd door OLSE, atletiekclub van Merksem. Om half 3 werd er afgesproken aan de inschrijving daar, en we hadden mekaar makkelijk en snel gevonden. Iedereen was weeral goedgezind en we hadden er allemaal zin in.. Nancy had haar echtgenoot Eric en de drie kids meegebracht, en Ericia en ik hadden Catherine, Ericia's zus en mijn dierbare echtgenote ingeschakeld als chauffeur en fotograaf van dienst.. 't Zonnetje was ook weer van de partij, het was zo'n 23 graden.. Een kwartiertje voor de start hebben we ons nog even opgewarmd en wat stretchoefeningen gedaan..
Blote Voeten Loop – 23 april 2011
Vandaag afgesproken met de vrouwelijke ODS-ers om samen met nog enkele andere sportievelingen het fietsparcours van de triatlon te Geel (8 mei) al eens te gaan verkennen, en daarna door te rijden naar Mol om mee te doen aan de Blote Voetenloop.
15 APRIL : ZWEMTEST 20 MINUTEN – 15 april 2011
Op 19 februari zijn we gestart met het project "Over de streep", en een maand later kon ik een dikke twee weken niet trainen wegens een oorontsteking die hardnekkig bleef volhouden aan een blijkbaar aangenaam verblijf in mijn verzwakte lichaam. Maar ondertussen ben ik, mede dankzij de goeie zorgen van mijn homeopaat, gelukkig weer een kleine maand "up and running", aan het trainen met het schema van Stijn, heb ik ook 4 zwemtrainingen met club Atriac achter de rug, en vond Stijn dat het tijd was om de zwemtest af te nemen.
Gisteren was het dan zover: T-DAY.. Time to take the test... Onder het wakend oog van de strenge maar rechtvaardige gerechtsdeurwaarder van dienst, also known as my girl Cat, begon ik aan een zwempartijtje van 20 minuten. Rustig vertrokken, niet goed wetende aan wat mij exact te verwachten, trok ik het ene baantje na het andere. Zelf natuurlijk ook aan het tellen, om te weten hoeveel ik na elke 5 minuten al had gezwommen...
Resultaat: 900 meter.. op de kop...
Of ik hier tevreden mee ben? Ja en nee. De strenge, perfectionistische en competitieve Griet zegt mij dat het niet zo heel slecht is, maar dat het (stukken?) beter kan, en dat 1000 meter een heel mooi resultaat zou geweest zijn.. De wijze, volwassen en ontspannen Griet zegt mij dat het goed is zo, en dat 900 meter helemaal niet zo'n miserabel resultaat is.. Toch zeker niet na zoveel jaren niet of weinig gesport te hebben, nog es goed en lang ziek geweest te zijn vorige maand, en gezien het feit dat ik wat ouder word... Veeleisend zijn voor jezelf is één ding, maar overdrijven en geen rekening houden met alle faktoren is een ander.. I know, I know...
But: no excuses: I must do better in the near future !
Hoe dan ook: Ik weet nu waar ik sta na deze test en de trainingen die ik al achter de rug heb, en weet dat er nog veel vooruitgang kan (en moét) geboekt worden in de komende weken en maanden. Ook wil ik graag wat meer zwemtrainingen doen in een 50 meter bad, omdat je daar toch dubbel zo lang moet zwemmen vooraleer je kan profiteren van je afduw aan de andere kant. 1000 meter zwemmen in 20 minuten lijkt me al een mooi doel om naartoe te zwemmen..
Over doelen gesproken: Hier zijn de mijne voor dit seizoen:
1. Eerst en vooral blessurevrij blijven, maar door de persoonlijke opvolging en de trainingen van Stijn (waardoor we onszelf niet overtrainen) zal dit tot het striktste minimum beperkt worden
2. Zo goed mogelijk trainen zodat ik tegen het einde van dit seizoen (eindelijk terug) in topconditie ben
3. De sprinttriatlon op 29/5, 19/06 en 03/07 uitdoen zonder problemen en er keihard van genieten!
4. Een kwarttriatlon uitdoen zonder problemen en er zo mogelijk nog meer van genieten!!
En ondertussen geniet ik alvast enorm van het trainen op zich...
Meeting ODS – 21 maart 2011
Weken naar uitgekeken, getraind, over en weer gemaild...Maar het lot was mij helaas niet goed gezind: Vorige week al ziek geweest, en alsof dat nog niet genoeg was, kwam daar 4 dagen voor onze meeting nog een geweldige middenoorontsteking met vocht achter het trommelvlies bovenop... Ain't life just great.. ;-( Voor mij zullen de testen dus plaatsvinden op een latere datum.
Maar soit. Gezien ik van de dokter buiten mocht, ben ik toch mee afgezakt naar Leuven om mijn teamgenoten de broodnodige morele steun te geven en te fungeren als fotograaf van dienst... En het mag gezegd worden: Het was een fantastische dag !!
Om 10 uur samen met Steven en Dillie al carpoolend aangekomen aan 't zwembad te Leuven, en daar Nancy en Stijn vervoegd. Vooraleer te beginnen met de zwemtest, eerst wat opwarming en nog wat tips and tricks omtrent het bijschaven van ieders techniek.
En daarna: De test !!
Iedereen was wat zenuwachtig, maar er werd fantastisch goed gepresteerd! De dames moesten een uithoudingstest afleggen van 20 minuten, Steven mocht 30 minuten zwemmen. Daar gingen ze dan..
Na de zwemtest, even uitrusten, een drankje, en de agenda's en wedstrijdplanningen besproken..
Hierna op naar de atletiekpiste waar de uithoudingstest lopen doorging.
Voor iedereen een opwarming van
Na de looptest volgden de interviews met Stijn's collega Sofie van de VTDL, en dit voor het volgende nummer van het triatlonmagazine 'Stop & Go'. De interviews met de kandidaten van het project Over de Streep 2010 kan je hier nalezen. De publicatie van het volgend nummer met onze interviews wordt op de blog gezet van zodra deze is uitgekomen. Het was een gezellige babbel met Sofie, die polste naar de groepssfeer, motivatie en sportieve doelen..
Hierna nog wat tips van Stijn ivm het vervangen van binnenbanden, het verschil tussen 'zachte' en 'harde' buitenbanden, en de dag zat erop..
En nu op naar de verdere trainingen en de eerste gezamenlijke wedstrijd op 29 mei !!
Allen daarheen !!!!
Greetz,
Griet x
2 weken getraind... – 6 maart 2011
De eerste 2 weken trainen zitten erop..
Meet the candidates... – 24 februari 2011
De kogel is door de kerk:
Vandaag om 10 uur komen we met z'n allen, de 4 "Over de streep" kandidaten en Stijn (jawel, Stijn Demeulemeester himself, the one and only..) samen. Eerste kennismaking, verdere afspraken, passen van kledij, en een eerste zwem- en looptraining staan vandaag op het programma. Beetje onwennig toch wel.. En 'n tikkeltje nerveus.. But ready to rock!!
Eind vorig jaar heb ik mezelf kandidaat gesteld voor het project "Over de streep" van de Vlaamse Triatlon en Duatlon Liga. Elk jaar selecteren zij 4 nobele onbekende sportievelingen die na een half jaar professionele begeleiding door Stijn Demeulemeester (www.stijndemeulemeester.be) een kwarttriatlon (of 1/8 of 1/2 triatlon) met de glimlach tot een goed einde brengen..
De bedoeling van het project is om duidelijk te maken dat je absoluut geen "übermensch" moet zijn om aan triatlon te doen. Het motto van Stijn is: iedereen kan, mits verantwoord trainen, een kwarttriatlon uitdoen. Het is dus aan ons, ‘Over De Streep’ers, om dat te gaan bewijzen..
Aan het zwembad aangekomen, hadden we mekaar snel gevonden. Het "Over de streep" team van dit jaar bestaat uit 3 irongirls in spe (ugh??) en 1 ironman to be..
Nancy, Odile aka 'Dillie', Steven en ikzelf zijn dit jaar de ambassadeurs van het project..
Toffe bende, fun verzekerd dus bij het trainen ! Beetje gebabbeld, wat onzekerheden en zenuwen uitgewisseld, hier en daar een nerveuze giechel op z'n tijd, en dan klaar voor de actie.
Eerst het passen van de kledij. De VTDL stelt namelijk een kledijpakket ter beschikking voor onze wedstrijden, fantastisch toch!! Dus hup: fietsbroek aan, fietstruitje passen, een stoere pose met de tri-suit, en nog een truitje met lange mouwen erover.. Het zag er allemaal geweldig uit. (Bio-Racer) We kregen ook al 2 drinkbussen en 2 grote potten sportdrank (Sports Control) om zeker niet te dehydrateren tijdens trainingen en wedstrijden..
Daarna volgde het gevecht (ja, toch wel hoor!!) met de wetsuit.. Mijn God, wat is dat voor een gewring!! Sleuren, trekken, zuchten, zweten.. Iedereen was al kapot, en we waren nog niet eens begonnen ! Maar goed, met de tips van Stijn ging het al een stuk vlotter. En het moet gezegd: het zwemt wel lekker, zo'n wetsuit. Even later de nodige tips and tricks om dat ding ook op een min of meer elegante én snelle manier uit te trekken, en nog wat zwemmen, zwemtechnieken bijschaven (breed zwemmen Griet!!) en hopla, het was middag: Tijd om te eten dus.
Een uurtje later stonden we dan op de looppiste. Stijn lichtte on in op welke manier we onze weerstand konden verminderen bij het lopen, en dus onze prestatie kunnen verbeteren met dezelfde inspanning! Zeer interessant.. but classified!!
Hierna nog wat rondjes gelopen onder het motto "de weg van de minste weerstand", en ook de nodige losmakings-, rekkings- en stabilisatieoefeningen gekregen.
Nadat ieder van ons weer en wind getrotseerd heeft, rood van de inspanning, haren in de war, beslist Stijn om de nodige foto's van ons te nemen die zullen dienen voor publicatie op de website van de vtdl. Benieuwd wat dat zal geven..
Er worden ook nog enkele ludieke groepsfoto's genomen, en daarna nemen we afscheid.
Nieuwe afspraak op 19 maart. Ik kijk er al naar uit…
Griet